Autor: AL

Globalna polityka pieniężna pozostaje w trybie ultra-luźnym. Szereg krajów w tym tygodniu, głównie krajów azjatyckich, wchodzi do klubu krajów obniżających koszt finansowania (walcząc o konkurencyjność cenową na globalnym rynku i stawiając czoło relatywnej sile swoich walut głownie wobec japońskiego jena).

Dokładnie w rocznicę ostatniej podwyżki stóp procentowych o 25pb Rada Polityki Pieniężnej obniżyła koszt pieniądza w Polsce po raz szósty od listopada 2012 roku. Konsensus ekonomistów nie wskazywał na obniżkę stóp procentowych już w maju, co w naszej ocenie jest konsekwencją przywiązania do  analizy rozkładu głosów poszczególnych członków w podzielonej co do sposobu prowadzenia polityki pieniężnej Rady. Decyzja była zgodna z wyceną rynkową prezentowaną przez rynek FRA.

Kilka godzin przed dzisiejszą decyzją Rady Polityki Pieniężnej, pewne jest jedynie to, że RPP nie podwyższy stóp procentowych. Co jednak ciekawe podczas gdy większość ekonomistów uważa, że na majowym posiedzeniu RPP nie dojdzie do obniżki, ale to Ci, którzy uznają że cykl redukcji stóp się zakończył pozostają w mniejszości.
Zastanawiające jest podejście zgodnie z którym dostrzega się potrzebę dostosowania kosztu pieniądza do sytuacji gospodarczej w Polsce i na świecie, a jednocześnie odsuwa się ją w czasie.

Polityka monetarna pozostaje w centrum uwagi. Pomimo, że upatrujemy „w potencjale własnym” poszczególnych gospodarek, który siłą odśrodkową powinien rozpędem dźwigać się z „dołków” cyklu koniunkturalnego (l.mn. jest tutaj zastosowana nie bezpodstawnie; pomimo globalnej słabości, uwidacznia się desynchronizacja ścieżek wzrostu tak między grupami krajów, jak i w ramach bloku wspólnej waluty), to jednak mamy już maj, a sygnały ożywienia wciąż jakby… słabe.

Wypoczęci i gotowi do dalszej drogi rozpoczynamy aktywność majową. Poprzedni tydzień przebiegał po znakiem mieszanych nastrojów i wstrząsających rozstrzygnięć na rynku. Jeśli ktoś z powodzeniem oderwał się od rynków finansowych, to mógłby uznać de facto, że majowy długi weekend niewiele namieszał na podstawowych wykresach. Nic bardziej mylnego. Seria kluczowych na rynku i skondensowanych na przełomie miesiąca wydarzeń zapewniła nawet rynkowi stopy procentowej dość dużą, jak na ostatnie warunki, zmienność. 

W czwartek rano kurs EUR/USD oscylował w okolicach wtorkowego zamknięcia, co oznacza, że zgodnie z naszymi oczekiwaniami wczorajsza decyzja FOMC pozostała bez wpływu na nastroje rynkowe.

Poniedziałkowa sesja na rynku walutowym nie zmieniła obrazu technicznego głównej pary walutowej. Po porannym wzroście euro do 1,31 USD kolejne godziny sesji przyniosły stabilizację. Impuls do umocnienia wspólnej waluty nadszedł z Włoch, gdzie po dwumiesięcznym impasie wyłoniony został rząd E.Letty.

Niektórzy rozpoczęli już majówkę, niektórzy dopiero się do niej szykują, a inni nawet nie myślą o wolnym koncentrując się na kolejnych wydarzeniach i publikacjach ekonomicznych. Rozpoczynający się tydzień może bowiem zmienić realia w jakim przyjdzie nam poruszać się w kolejnych miesiącach.

Banki centralne ponownie przykuwają uwagę inwestorów, a oczekiwania na ich decyzje determinują zachowanie rynków finansowych. Długi majowy weekend nie obowiązuje EBC i Fed, a ich komunikaty będą bardzo ważne jeśli nie kluczowe dla zachowania polskiej krzywej rentowności i stawki derywatów stopy.

Publikacja Ifo była kolejnym negatywnym ciosem dla oceny kondycji niemieckiej gospodarki. Odczyt rozczarował spadkiem do poziomu 104,4. Obniżyły się sub-indeksy bieżącej oceny sytuacji i wskaźnika oczekiwań oscylując na minimach z przełomu roku. Ifo uznać można za zwieńczenie serii słabszych danych z gospodarki niemieckiej potwierdzając, że tempo odbicia wyraźnie osłabło, a stało się udziałem pełnego przekroju podmiotów gospodarczych.