Autor: AL

Mobilizacja opinii wokół sytuacji z założenia fałszywych, daje niekiedy zaskakujące efekty. Tak było z sobotnim marszem w obronie, czego – nie do końca wiadomo. Skoro bowiem biskup ordynariusz diecezji drohiczyńskiej przemawia do zebranych w Warszawie wskazując na rzekomą niechęć władzy do wszystkiego co patriotyczne, a nawet na zagrożenie narodowych dążeń i aspiracji, to zastanawiam się, o jakich faktach mój biskup wie, oraz dlaczego je przeoczyłem.

Świętym prawem opozycji jest krytykować rząd w każdej sprawie i o każdej porze. To prosta konsekwencja faktu pozostawania w opozycji właśnie. Pomysł, by siłami większości parlamentarnej, a więc przy udziale politycznego zaplecza rządu przegłosować donos na tenże rząd do obcego mocarstwa, jest nie tyle naiwny ile piramidalnie głupi.

Piszę te słowa w dniu szczególnym – Dniu Męki Pańskiej. To czas sprzyjający refleksji nad sprawami małymi i dużymi, wreszcie nad sobą samym. Zanim więc zabrzmi radosne Alleluja zastanówmy się ile w codziennej krzątaninie nas samych, ile jasnych dążeń i celów, z którymi identyfikuje się wspólnota. Zbawiciel umarł na krzyżu w imię miłości do człowieka.

Kiedy w miniony piątek-rocznica pięćdziesiątych urodzin przypada właśnie dzisiaj, tj. w niedzielę 1 kwietnia – rozbawiona publiczność fetowała w warszawskim teatrze Syrena okrągły jubileusz Programu Trzeciego Polskiego Radia, można było odnieść wrażenie, że to primaaprilisowy żart. O zaletach samego przedstawienia w reżyserii Wojciecha Malajkata – o rok młodszy od dostojnej Jubilatki – powiem tylko tyle, że aktorzy walczyli o lepsze z radiowcami, których kreacje, że wymienię tylko Artura Andrusa i Grzegorza Miecugowa z pewnością wypełnią teatr po brzegi podczas kolejnych zaplanowanych spektakli.

Profesor Marek Belka coraz częściej zaprzecza znanej tezie, że nikt nie jest prorokiem we własnym kraju. O ile bowiem stwierdzenia w rodzaju, że robota żmudna, a towarzystwo jeszcze gorsze stanowią kolejne z licznych Zwischenruf’ów Prezesa Banku Centralnego, o tyle teza, że nie należy spieszyć się do strefy euro, stanowi nową jakość.

Katastrofa pod Szczekocinami pokazała, że obok ogromnych pokładów ludzkiej solidarności, ofiarności i determinacji, czego chlubne i liczne dowody dali mieszkańcy miejscowości położonych opodal miejsca tragedii, poczynając od pani sołtys Chałupek, która jako pierwsza powiadomiła o zdarzeniu, po kilkunastoletniego chłopca, który trzymał za rękę pozostającą w szoku pourazowym młodą dziewczynę, zadziałał budowany od kilku lat zintegrowany system ratownictwa.