Polskie banki zainteresowane udziałem w finansowaniu i obsłudze projektów odbudowy Ukrainy

Polskie banki zainteresowane udziałem w finansowaniu i obsłudze projektów odbudowy Ukrainy
Fot. stock.adobe.com / RomanWhale studio
Nie gasną echa międzynarodowej konferencji dotyczącej odbudowy Ukrainy która odbyła się w Gdańsku. Zarówno strona polska jak i ukraińska, w tym także biznes nie tylko komentuje, ale i planuje inwestycje. Do dyskusji włączono także sektor bankowy.

Związek Banków Polskich, w związku z Ukraine Recovery Conference 2026 w Gdańsku, przeprowadził okresowe badanie opinii polskich banków dotyczące aktualnego zainteresowania udziałem w procesach biznesowych związanych z odbudową Ukrainy.

Badanie objęło dwie odrębne grupy: banki komercyjne oraz banki spółdzielcze.

Ankieta została skierowana do banków działających w Polsce, w tym do największych banków komercyjnych, banków średniej wielkości i specjalistycznych, banków zrzeszających bankowość spółdzielczą oraz banków spółdzielczych.

Odpowiedzi udzieliło 141 banków, reprezentujących łącznie ponad 67% udziału rynku ważonego aktywami.

Najważniejsze wnioski z badania ZBP

Zainteresowanie sektora: banki reprezentujące ponad 60% sektora bankowego w Polsce ważonego aktywami są zainteresowane udziałem w finansowaniu i obsłudze projektów odbudowy Ukrainy.

Warunkiem większej skali jest skuteczny podział ryzyka: banki wskazują, że prywatny kapitał może zostać uruchomiony na większą skalę tylko przy skutecznym podziale ryzyka pomiędzy sektor publiczny, międzynarodowe instytucje finansowe oraz banki komercyjne.

Głównym impulsem są oczekiwania klientów biznesowych: w części badania dotyczącej banków komercyjnych 100% respondentów odpowiadających na pytanie o popyt ze strony klientów potwierdziło, że ich klienci są zainteresowani udziałem w procesach związanych z odbudową Ukrainy. Najczęściej są to polskie firmy, a także podmioty mieszane i konsorcja międzynarodowe. Banki postrzegają odbudowę przede wszystkim jako szansę dla przedsiębiorstw zdolnych do realizacji projektów infrastrukturalnych, transportowych, energetycznych oraz związanych z modernizacją gospodarki.

Z perspektywy sektora bankowego odbudowa Ukrainy nie jest wyłącznie kwestią dostępności środków finansowych. Kluczowe znaczenie ma stworzenie architektury finansowania, która ograniczy ryzyka wojenne, prawne, administracyjne i kapitałowe. Bez efektywnych instrumentów de-riskingu, gwarancji, ubezpieczeń oraz wsparcia instytucji publicznych prywatny kapitał będzie angażował się ostrożnie i selektywnie.

Dr Tadeusz Białek, prezes Związku Banków Polskich, podkreśla, że udział polskiego sektora bankowego w odbudowie Ukrainy może stać się ważnym elementem długoterminowej stabilizacji gospodarczej regionu, ale wymaga wspólnego działania państwa, banków, przedsiębiorców oraz instytucji międzynarodowych.

dr Tadeusz Białek. Fot. ZBP

„Polskie banki i ich klienci widzą potencjał udziału w odbudowie Ukrainy. Aby ten potencjał przełożył się na realne finansowanie projektów, konieczne są stabilne ramy prawne, skuteczna redukcja ryzyka i partnerska współpraca instytucjonalna.

Banki są gotowe wspierać klientów, finansować projekty, uczestniczyć w konsorcjach i dostarczać gwarancji, ale skala tego zaangażowania będzie zależeć od jakości mechanizmów współdzielenia ryzyka z instytucjami publicznymi” – zaznacza dr Tadeusz Białek.

Czytaj także: Ukraine Recovery Conference, Gdańsk 2026: BGK będzie współpracować z instytucjami rozwoju Ukrainy

I. Banki komercyjne – wzrost zainteresowanie udziałem w procesach biznesowych związanych z odbudową Ukrainy

Banki komercyjne uczestniczące w badaniu reprezentują ponad 65% aktywów polskiego sektora bankowego. 92% z nich zadeklarowało zainteresowanie udziałem w procesach biznesowych związanych z odbudową Ukrainy, a pozostałe 8% uzależniło możliwość zaangażowania się od zakończenia wojny. Najczęściej wskazywanym powodem zainteresowania są oczekiwania klientów (82% wskazań). Długoterminową perspektywę zysku oraz zaproszenie władz publicznych wskazało po 55% respondentów.

Popyt ze strony klientów. 100% respondentów odpowiadających na to pytanie potwierdziło zainteresowanie klientów. Podmioty polskie wskazało 100% badanych, podmioty mieszane – 64%, a podmioty ukraińskie – 27%.

Preferowane formy zaangażowania. Najczęściej wskazywane formy to kredyty inwestycyjne i obrotowe – po 91% wskazań, finansowanie importera i gwarancje bankowe – po 82%, finansowanie kapitałowe klienta – 64% oraz udział w konsorcjum – 55%. Banki widzą więc swoją rolę przede wszystkim jako dostawcy finansowania, płynności i zabezpieczeń.

Bariery. Najczęściej wskazywano praktyki ukraińskich instytucji publicznych, w tym ryzyko korupcji oraz bariery prawne – po 64% wskazań. Kolejne ograniczenia to bariery administracyjne – 55%, niedostateczne wsparcie zewnętrzne mitygujące ryzyko – 45% oraz ryzyko nieakceptowalne nawet przy wsparciu zewnętrznym – 36%.

Mechanizmy redukcji ryzyka i działania publiczne. Za najważniejsze instrumenty banki uznają mechanizmy ograniczające ryzyko wojenne oraz gwarancje dla finansowania eksportu i inwestycji – po 91%, a także ubezpieczenia należności eksportowych – 82%. Najważniejszym oczekiwanym działaniem instytucji publicznych jest utworzenie funduszu de-riskingu wojennego – 91%, uzupełnionego o gwarancje portfelowe BGK i zwiększenie poziomu ochrony w produktach KUKE – po 82% wskazań.

Sektory i dodatkowe wsparcie. Największy potencjał banki komercyjne widzą w infrastrukturze – 91%, transporcie i energetyce – po 82%, a następnie w sektorze MŚP – 55%, technologiach cyfrowych i cyberbezpieczeństwie – 45% oraz rolnictwie – 36%. Poza instrumentami finansowymi banki oczekują analiz rynkowych – 64%, a także doradztwa w zakresie prawa ukraińskiego i szkoleń – po 45%.

Jako najważniejsze oczekiwane rezultaty URC Gdańsk respondenci wskazywali: utworzenie funduszu de-riskingu wojennego, zwiększenie roli banków komercyjnych w procesach odbudowy, uproszczenie procedur dla projektów transgranicznych oraz rozwój partnerstw z międzynarodowymi instytucjami finansowymi.

II. Banki spółdzielcze – ostrożne zainteresowanie i kluczowa rola zrzeszeń bs

Wyniki części dotyczącej banków spółdzielczych pokazują znacznie ostrożniejsze podejście. Zainteresowanie udziałem w procesach odbudowy deklaruje 19% banków-respondentów, 38% nie jest obecnie zainteresowanych, a 42% nie potrafi jeszcze jednoznacznie ocenić swojego stanowiska.

Oznacza to, że potencjał zaangażowania istnieje, ale jego uruchomienie będzie zależeć od prostych instrumentów, wsparcia banków zrzeszających oraz większej przewidywalności prawnej i regulacyjnej.

Motywacje. Najczęściej wskazywanym motywem jest możliwość współpracy w ramach zrzeszenia lub grupy banków – 35% wskazań. Długoterminową perspektywę zysku wskazało 28% respondentów, a oczekiwania klientów – 16%.

Preferowane formy zaangażowania. Najczęściej wskazywane jest współfinansowanie w konsorcjum z bankiem zrzeszającym lub innym bankiem – 45%. Kolejne formy to kredyty obrotowe – 44%, kredyty inwestycyjne – 41% oraz obsługa rozliczeń – 26%. Wyniki potwierdzają, że bankowość spółdzielcza postrzega swoją rolę głównie przez pryzmat finansowania klientów i udziału we wspólnych przedsięwzięciach.

Bariery i niepewność. Spośród banków, które odpowiedziały na pytanie o występowanie barier, 18% je identyfikuje, 6% nie dostrzega barier, a 76% nie potrafi jeszcze ich jednoznacznie ocenić. Najczęściej wskazywane ograniczenia to ryzyko wojenne i polityczne oraz brak wystarczających instrumentów gwarancyjnych lub ubezpieczeniowych – po 40%, wymogi compliance, AML i sankcyjne – 34%, niepewność prawno-regulacyjna – 33% oraz brak wiedzy o dostępnych programach wsparcia – 31%.

Mechanizmy redukcji ryzyka. Największe znaczenie ma współfinansowanie z bankiem zrzeszającym lub międzynarodową instytucją finansową – 38%. W dalszej kolejności wskazywano gwarancje portfelowe dla finansowania eksportu i inwestycji – 35%, gwarancje indywidualne lub kontraktowe – 33% oraz mechanizmy ograniczające ryzyko wojenne – 32%.

Oczekiwania wobec instytucji publicznych. Banki spółdzielcze oczekują przede wszystkim prostych gwarancji portfelowych dostępnych również dla tego segmentu – 49%, koordynacji programów z bankami zrzeszającymi i ZBP – 46% oraz jasnych wytycznych prawnych, sankcyjnych, AML i podatkowych – 38%. Utworzenie mechanizmu de-riskingu ryzyka wojennego wskazało 22% respondentów.

Sektory o największym potencjale. Zdecydowanie najczęściej wskazywano budownictwo i materiały budowlane – 61%. Kolejne obszary to transport i logistyka – 34%, infrastruktura lokalna i komunalna – 29% oraz rolnictwo i przetwórstwo rolno-spożywcze – 25%.

Odbudowa Ukrainy: szczególnie ważne będzie mocne włączenie IFI – jak EBRD, EIB czy IFC

„Polskie banki wskazują, że skuteczna odbudowa Ukrainy będzie wymagała połączenia kilku elementów: kapitału prywatnego, gwarancji publicznych, ubezpieczeń, udziału międzynarodowych instytucji finansowych, przejrzystego katalogu projektów oraz stabilnych ram prawnych.

Arkadiusz Lewicki | Źródło: Bank.pl

Szczególnie ważne będzie mocne włączenie IFI – jak EBRD, EIB czy IFC – które mogą pełnić rolę katalizatorów finansowania i budowy zaufania inwestorów” – podkreśla Arkadiusz Lewicki, autor badania, koordynator obszaru ds. udziału banków w procesach biznesowych związanych z odbudową Ukrainy oraz przedstawiciel sektora bankowego w Radzie ds. Współpracy z Ukrainą przy KPRM.

W ocenie ZBP polski sektor bankowy może odegrać istotną rolę w finansowaniu, obsłudze transakcyjnej i wspieraniu przedsiębiorstw zaangażowanych w odbudowę Ukrainy.

Wyniki pokazują jednocześnie dwie różne ścieżki zaangażowania: banki komercyjne deklarują gotowość do bezpośredniego finansowania, udzielania gwarancji i udziału w konsorcjach, natomiast banki spółdzielcze widzą potencjał przede wszystkim we współfinansowaniu z bankami zrzeszającymi oraz obsłudze klientów z sektorów lokalnych.

Warunkiem przejścia od deklaracji do większej skali działania pozostaje szybkie uruchomienie mechanizmów współdzielenia ryzyka, łączących środki publiczne, finansowanie międzynarodowe i kapitał prywatny.

Źródło: Portal Finansowy BANK.pl