Najnowsze wydanie miesięcznika BANK dostępne w sklepach i online Sprawdź szczegóły i zapisz się na prenumeratę roczną -20% 
Rozmowa ze Zbigniewem Kłosem, prezesem zarządu firmy Kłos Nowoczesne Technologie Bankowe Sp. z o.o.
Zorganizowane już po raz piąty przez ZBP i CPBiI, Forum Bezpieczeństwa Banków (FBB) cieszyło się ogromnym zainteresowaniem. O czym świadczy udział prawie 400 gości z działów bezpieczeństwa banków, NBP, dostawców sprzętu IT, ekspertów od cyberterroryzmu z ABW, NBP oraz KG Policji. W tym roku wystąpienia prelegentów i dyskusje panelowe skoncentrowane były na współpracy banków, policji i administracji publicznej w przeciwdziałaniu fraudom, dostępu hakerów do kont www klientów banków, próbom wyłudzania kredytów na podstawie fałszywych lub ukradzionych dokumentów tożsamości.
Po latach ekspansji czas na odpoczynek dla sektora. Kumulacja negatywnych czynników zewnętrznych doprowadziła do wyhamowania dynamiki, szczególnie jeśli chodzi o wyniki finansowe. Zyski większości banków były w 2015 r. gorsze niż rok wcześniej, a perspektywy na 2016 r. są mgliste i raczej nie napawają optymizmem. W otoczeniu sektora działo się tyle, że niemiłymi niespodziankami obdarować można by całą dekadę.
Z prof. dr hab. Ireną Kotowską, kierownikiem Zakładu Demografii w SGH, przewodniczącą Komitetu Nauk Demograficznych PAN, rozmawiali Przemysław Barbrich i Jan Osiecki.
W obecnych czasach wiele uwagi poświęca się bezpieczeństwu instytucji finansowych. Czym jest zatem bezpieczeństwo dla banków? Ów termin odnosi się do wielu aspektów, m.in.: stabilności finansowej, bankowości elektronicznej, infrastruktury informatycznej oraz obsługi klientów. Instytucje finansowe wdrażają szereg rozwiązań zabezpieczających zarówno klientów, jak i transakcje, ale te najbardziej istotne i funkcjonalne oparte są na systemach kontroli dostępu.
Śmiało można stwierdzić, iż w dobie kart płatniczych i obrotu bezgotówkowego najsłabszym ogniwem systemu finansowego staje się właśnie transport gotówki. Próbą odpowiedzi na nowe wyzwania ma być ogłoszone na jesieni ubiegłego roku Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne.
Media nakręcają spiralę strachu (Posłańcy „dobrych” wieści ). Zamiast ulegać medialnej panice, warto poszukać przyczyn tego, co się stało, bo kryzys to wina nie tylko kolegów z Lehman Brothers – źródło tkwi w nas samych (Straszne słowa na „k”).
Niedawny problem z wypłatą dywidendy bądź alternatywnie przeznaczeniem jej na fundusze zapasowe w największym polskim banku pokazuje, że niezależnie od tego, czy zwycięży opcja wzmocnienia w ten sposób banku, czy też zasilenia zyskiem budżetu oraz podzielenia się nim z mniejszościowymi akcjonariuszami, ujawniła się kwestia, na którą można spojrzeć dwojako: bardziej wąsko – w aspekcie tylko PKO BP i nielicznej jednak grupy banków kontrolowanych przez państwo oraz szerzej – w kontekście deficytu środków w instytucjach kredytowych chcących rozwijać swoją działalność – o różnej strukturze właścicielskiej.
Rozmowa z Mariuszem Grendowiczem, prezesem BRE Banku
Obowiązkowe komercyjne lub wzajemne ubezpieczenie depozytów może być rozwiązaniem alternatywnym wobec publicznych instytucji gwarantujących wkłady większości klientów indywidualnych. Podobny system działa już m.in. we Włoszech. Bankowy Fundusz Gwarancyjny jest bardziej państwową instytucją pomocy bankom niż ubezpieczycielem czy gwarantem depozytów.
Prawo wspólnotowe nie definiuje, gdzie powinien być umiejscowiony nadzór i w jaki sposób jego umiejscowienie powinno uwzględniać konsolidację usług i instytucji finansowych. Kwestię tę pozostawiono do rozstrzygnięcia poszczególnym państwom członkowskim. Przeważają jednak argumenty za umiejscowieniem nadzoru w ramach banku centralnego.
Przyczyny obecnego kryzysu finansowego, na dobrą sprawę już gospodarczego, mogą być w miarę kompletnie opisane, gdy się on zakończy. Wszystkie bieżące analizy są nie-kompletne i na dodatek obciążone emocjami. Mimo to warto szukać tego co wspólne i tego, co różni ten dzisiejszy od kryzysów wcześniejszych.
Założenie banku to kwestia wielomilionowego kapitału, pozwoleń, gwarancji oraz czasu. Tymczasem przedsiębiorca Kowalski także może otworzyć bank – w dwa miesiące i za kilkadziesiąt tysięcy złotych. Jest on równie prawdziwy, tylko mniejszy i nie do końca własny, bo pod cudzym szyldem.
Kończy się światowy kryzys. Więcej złego niż kryzys polskiemu sektorowi finansowemu i bankowemu zrobiły media. Rolę „czwartej władzy” w wywoływaniu paniki wśród klientów.
