Komentarze ekspertów
Ekonomiczne Sygnały, 11.03.2015
Wtorek przyniósł gwałtowne umocnienie dolara wobec europejskich walut, na czym stracił naturalnie również złoty. Osłabienie wobec dolara pociągnęło za sobą również osłabienie złotego wobec euro. Dość szybko znalazła potwierdzenie teza, którą postawiłem wczoraj, że ostatnie umocnienie złotego to raczej ruch w dłuższym trendzie bocznym niż początek nowego trendu aprecjacyjnego.
To coraz częstsze podejście spółek notowanych na Catalyst. Szczególnie tych z problemami, które o inwestorach indywidualnych pamiętają tylko gdy trzeba domknąć kolejną emisję.
Złoty rozpoczął drugi tydzień marca od umocnienia do głównych walut. Wsparciem dla niego okazał się start skupu obligacji przez Europejski Bank Centralny (ECB) w ramach uruchomionego jeszcze w styczniu programu ilościowego luzowania polityki pieniężnej (QE).
Ubiegły tydzień stał pod znakiem banków centralnych i umocnienia dolara amerykańskiego. Mimo braku nowości ze strony Europejskiego Banku Centralnego, inwestorzy ponownie ruszyli do dynamicznej wyprzedaży euro, sprowadzając kurs EURUSD do poziomu 1,0822.
Piątek przyniósł nieprzyjemne zaskoczenie na europejskim i amerykańskim rynku długu. Inwestorzy uśpieni oczekiwaniem na zapowiedziane na poniedziałek uruchomienie przez EBC programu skupu obligacji „dzielnie znieśli” lepsze niż konsensus prognoz dane o produkcji przemysłowej w Niemczech (realizacja 0,9% r/r vs. -0,2% r/r oczekiwania).
Stwierdzenie, że polityka monetarna kraju zalicza się do popularnych zainteresowań obywateli byłoby raczej ryzykowne – o ile nie jesteśmy w obcej walucie zadłużeni, nie trudnimy się międzynarodową wymianą handlową, ani nie planujemy dalekiej przeprowadzki, mechanizm wymiany walut potrafi przemykać przez naszą codzienność dość dyskretnie.
Życie na własny rachunek oznacza duże wydatki. Jak trudno poradzić sobie finansowo ze startem w samodzielność wie aż zbyt wielu młodych Polaków. Często urządzenie się „na swoim”, nawet wynajmowanym, nie jest możliwe bez kredytów, choćby w formie zakupów na raty. Z czasem może okazać się, że zbyt liczne zobowiązania za nadto ciążą nad domowym budżetem. Jak relatywnie niedoświadczony konsument usług finansowych może poradzić sobie z taką sytuacją?
Jak podaje GUS, w ciągu III kw. 2014 r. do Islandii wyeksportowaliśmy o 70,2 proc., więcej towarów niż w analogicznym okresie w 2013 r., do Finlandii o 20,7 proc., do Szwecji o 10,5 proc. a do Danii o 2,4 proc. Spadki zanotowano tylko dla eksportu do Norwegii (-11 proc. r/r). Perspektywy dla polskich firm na rynkach skandynawskich są więcej niż dobre, m.in. ze względu na plany rozbudowy systemu transportu morskiego na Bałtyku.
Dłuższy czas oczekiwania na kredyt, wyższe koszty ubezpieczeń, ale lepsza polisa. Tak może wyglądać rzeczywistość kredytowa od 1 kwietnia po wejściu w życie Rekomendacji U, regulującej zasady oferowania ubezpieczeń wraz z kredytem bankowym.
Pierwszy piątek miesiąca jest najbardziej wyczekiwanym z piątków przez rynki, a to dlatego, że z reguły właśnie w ten dzień publikowane są dane z amerykańskiego rynku pracy. To właśnie one powodują powstaje zazwyczaj największej zmienności.
Oczekiwanie na konferencję EBC sprzyjało w czwartek przed południem kontynuacji wzrostów rentowności niemieckich obligacji. Inwestorzy spodziewając się konkretnych informacji dotyczących momentu rozpoczęcia skupu aktywów sprzedawali niemieckie i kupowali obligacje francuskie, włoskie i hiszpańskie.
W piątek eurodolar kontynuuje zniżki, schodząc poniżej poziomu 1,10 i testując najniższe poziomy od ponad 11 lat. U źródeł spadków stoi startujący 9 marca europejski program QE. Skala przeceny EUR/USD może się jednak pogłębić, jeżeli publikowane dziś dane z amerykańskiego rynku pracy okażą się lepsze od prognoz. Dane te będą też głównym wydarzeniem dnia.
Zaskakujące w swej skali cięcie stóp procentowych przez RPP zdecydowanie wsparło obóz byków na warszawskim parkiecie. Dziś jest szansa, że dobre nastroje podtrzyma Europejski Bank Centralny, dorzucając konkrety w sprawie skupu obligacji. Do tej pory ten czynnik nie miał wyraźnego wpływu na nasz rynek, więc może wreszcie się go doczekamy.
Rada Polityki Pieniężnej obniżyła stopy procentowe o 50 pb, zmniejszając stopę referencyjną do 1,50%, a stopę lombardową do 2,50%. Dzisiejsza decyzja Rady o obniżce była głębsza od oczekiwań rynku i prawdopodobnie była spowodowana silniejszym od oczekiwań obniżeniem ścieżki inflacji w nowej projekcji NBP. Oznacza ona, że RPP widzi konieczność silniejszego zmniejszenia kosztu kredytu, mimo utrzymywania się wzrostu PKB na relatywnie stabilnym poziomie.
Po kilku miesiącach wahań, dyskusji, a czasem nawet kontrowersji, Rada Polityki Pieniężnej postanowiła po raz kolejny obniżyć stopy procentowe, tym razem dość radykalnie. Stawka referencyjna spadła z 2 do 1,5 proc. Prawdopodobnie o decyzji przesądził postępujący spadek wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych i ocena przyszłych tendencji w tym zakresie. Nie bez wpływu były z pewnością także działania Europejskiego Banku Centralnego oraz kondycja naszej waluty.
