Komentarze ekspertów
Rynki o poranku – czas na działanie
Rada Polityki Pieniężnej długo czekała na odpowiedni moment, aby obniżyć stopy procentowe, ale środa najprawdopodobniej zakończy okres biernego przyglądania się deflacji. Rynek nie zakłada możliwości pozostawienia stóp procentowych na niezmienionym poziomie, a jedyną sporną kwestią pozostaje wysokość obniżki.
Dziś w centrum uwagi decyzja RPP (więcej na kolejnej stronie). Ponadto, dzień z indeksami PMI dla usług. W strefie euro pojawią się one między 9.00 a 10.00, w USA o godz. 16.00 (indeks ISM, konsensus: 56,5). W USA istotna też będzie publikacja ADP o 14.15 o zatrudnieniu w sektorze prywatnym w lutym (konsensus: 220 tys.).
We wtorek obserwowaliśmy powolne podwyżki rentowności papierów skarbowych na rynkach bazowych. Wzrosty te nie były jednak związane z publikacją danych makro, które miały charakter mieszany z punktu widzenia papierów dłużnych.
Wydarzeniem dnia w Polsce jest posiedzenie Rady Polityki Pieniężnej (RPP). Na świecie natomiast mamy dziś wysyp ważnych publikacji makroekonomicznych. To te dwa czynniki zdecydują na jakich poziomach złoty będzie kończył dzień.
Najnowsze dane GUS wskazują, że końcówka 2014 r. przyniosła lekkie spowolnienie w polskiej gospodarce, jednak w porównaniu z większością krajów Europy i świata, tempo wzrostu można uznać za zadowalające. Perspektywy na kolejne kwartały, a szczególnie na drugą połowę roku są bardzo optymistyczne. Konsumpcja, eksport i inwestycje, czyli główne silniki wzrostu, pracują równomiernie, zwiększając jednocześnie obroty.
Dziś w nocy poznaliśmy decyzję Banku Australii w sprawie stóp procentowych. RBA zdecydowało o pozostawieniu głównej stopy procentowej na niemienionym poziomie 2,25% podczas, gdy rynek oczekiwał cięcia o 25 pb.
Wzrosty na Wall Street, brak cięcia stóp procentowych w Australii, lepsze od prognoz dane o PKB Szwajcarii oraz bardzo silny skok sprzedaży detalicznej w Niemczech, to wszystko wydarzenia ostatnich godzin. Wydarzenia, które mogą kształtować nastroje na rynkach w dniu dzisiejszym.
Sytuacja na rynku naszych małych i średnich spółek budzi coraz większe zainteresowanie, którem trudno odmówić fundamentalnego uzasadnienia. Na razie nie widać, by te czynniki przyciągały większy kapitał. W segmencie blue chips brakuje i kapitału i zainteresowania, a z fundamentami też bywa różnie.
Lepsze od spodziewanych dane PMI-przetwórstwo dla Niemiec i zbliżone do styczniowych odczytów dane z Eurostrefy, nie były w stanie istotnie zaszkodzić niemieckiemu długowi w godzinach porannych. Dopiero publikacja informacji o inflacji w Eurostrefie w lutym (rynek oczekiwał odczytu -0,4% r/r, zaś otrzymał -0,3% r/r) doprowadziła do pewnej przeceny papierów niemieckich. Opublikowane po południu dane PCE oraz dane ISM-przetwórstwo z USA nie zmieniły tendencji na bazowych rynkach długu, gdzie rentowności powoli podążały za rynkami akcji. Jednak ruchy w górę były stosunkowo nieznaczne, szczególnie w przypadku obligacji europejskich, bowiem inwestorzy pozostawali pod wpływem wyczekiwania na sygnały, zapowiedzianego na marzec, uruchomienia QE przez ECB. W efekcie krzywa amerykańska przesunęła się w skali całego dnia w górę o 3 pb., podczas gdy krzywa niemiecka pozostała praktycznie bez zmian.
Na bardzo dobre zachowanie się indeksów na giełdach zagranicznych w ubiegłym tygodniu wpłynęło porozumienie w sprawie Grecji zawarte w piątek wieczorem 20 lutego oraz wypowiedzi szefów banków centralnych. Globalny indeks MSCI World, obrazujący zachowanie się rynków rozwiniętych, osiągnął nowe historyczne szczyty. Niemiecki DAX wzrósł na przestrzeni tygodnia o 3,18%. Nieco słabiej wypadł rynek amerykański, gdzie S&P 500 spadł o 0,27%. Obydwa indeksy ustanowiły w minionym tygodniu kolejne szczyty. Na tym tle rynek polski wyglądał umiarkowanie dobrze. Polski rynek mierzony indeksem WIG wzrosł w ubiegłym tygodniu o 1,4%, zaś na przestrzeni całego miesiąca o 3,1%.
Na rynku stopy procentowej piątkowa sesja przyniosła niewielki wzrost rentowności obligacji skarbowych. W kraju osłabić notowania polskich aktywów mogły dane nt. PKB w IV kw. 2014r., które okazały się nieznacznie lepsze od oczekiwań rynkowych (3,1% r/r wobec wcześniejszych 3,0%). Negatywne dla długu sygnały nadchodziły również ze strony rynków bazowych, gdzie na początku sesji doszło do niewielkiego wzrostu rentowności. 
„Trzeba sobie jasno powiedzieć; w polskich skokach są rezerwy”
Z wielu przykładów historycznych wiemy, że mieszanka dwóch interesów czyli Skarbu Państwa, który ma chronić interes społeczeństwa, a nie wybranych grup społecznych oraz silnych związków zawodowych nigdy nie kończy się dobrze. Taki przykład mamy właśnie w Jastrzębskiej Spółce Węglowej. Gdzie dwóch się bije tam trzeci traci, można by sparafrazować polskie przysłowie. Największym przegranym walki dwóch frakcji okazało się samo JSW. W trakcie roku wyborczego Skarb Państwa nie mógł postawić na swoim, obawiając się już i tak zmasowanego strajku i protestów, aby dogłębnie zrestrukturyzować kopalniany konglomerat, który jest nierentownym reliktem przeszłości. Zapłacą za to wszyscy podatnicy, bo takie są koszty demokracji zwłaszcza w roku wyborczym.
