Najnowsze wydanie miesięcznika BANK dostępne w sklepach i online Sprawdź szczegóły i zapisz się na prenumeratę roczną -20% 
Dwóch nadzorców rynku finansowego strefy euro wydało ostrzeżenie dla banków przed możliwymi bardzo negatywnymi konsekwencjami szybkiego pochodu sztucznej inteligencji, pisze Jan Cipiur.
Prezeska Europejskiego Banku Centralnego (ECB) Christine Lagarde ogłosiła koniec etapu „polityki niekonwencjonalnej” i powrót do (stosowania) standardowego narzędzia banków centralnych, jakim są zmiany stóp procentowych. Takie oświadczenie złożyła podczas dorocznego forum ECB (29.06. -1.07.2026) w uroczym portugalskim miasteczku Sintra pod Lizboną – kiedyś letniej rezydencji królów Portugalii. W Polsce przeszło ono bez echa, a na oficjalnej liście uczestników nie ma nikogo z naszego kraju, choć pofatygował się na nie nowy szef Fed – Kevin Warsh, pisze Jan Cipiur.
W opinii opublikowanej przez The Financial Times premierzy Kanady i Luxemburga: Marc Carney i Luc Frieden postulują powołanie „NATO Banku”, którego oficjalna nazwa mogłaby brzmieć „Defence, Security and Deterrence Bank” (DSDB).
W przemyśle sztucznej inteligencji dzieje się tyle i tak szybko, że powiedzieć „głowa mała” to za mało. Rozwój AI i jej użytkowanie wymaga dostępu do zasobów obliczeniowych potrzebnych do rozwoju i praktycznego stosowania sztucznej inteligencji. W udomawianym skutecznie żargonie, te zasoby to „compute”, pisze Jan Cipiur.
Oficjalnie, raport Unii Europejskiej w sprawie (zbyt małej) konkurencyjności europejskiego sektora bankowego ma ujrzeć światło dzienne w lipcu, ale jak to zwykle bywa, jego projekt właśnie wyciekł do mediów, pisze Jan Cipiur.
The Wall Street Journal twierdzi, że po dwóch latach starań, mimo otwartego sprzeciwu ze strony niemieckiego rządu oraz tamtejszego sektora finansowego, obecny m.in w Polsce włoski bank Unicredit przejmie jednak kontrolę nad Commerzbankiem, pisze Jan Cipiur i spekuluje jak to ewentualne przejęcie może wpłynąć na polski rynek bankowy.
W Polsce nie przebiła się informacja z kwietnia ’26 o sądowym rozliczeniu rozboju popełnionego na mołdawskim systemie bankowym. Prowodyr i główny beneficjent Vlad Plahotniuc nigdy nie sprawował formalnej władzy, ale mimo to trząsł, a następnie de facto rządził Mołdawią przez całą bez mała drugą dekadę obecnego stulecia, pisze Jan Cipiur.
Amerykańskie banki zaczynają wdrażać system „tokenized deposits”. Pod tym określeniem kryją się depozyty w formie cyfrowych tokenów zaszytych w łańcuchach bloków (blockchain), pisze Jan Cipiur.
Nie ulega wątpliwości, że koszty ponownego wyboru Donalda Trumpa na urząd sprawowany w Białym Domu są olbrzymie, ale czy można je wyrazić w liczbach?, zastanawia się Jan Cipiur.
Państwo nie powinno prowadzić działalności biznesowej w gospodarce. W tym kontekście wielka liczebność tzw. spółek skarbu państwa (SSP) to potwierdzenie słabości państwa i niedojrzałości naszej gospodarki, pisze Jan Cipiur.
Liczba podatków zmierza ku nieskończoności. Przyczyna jest jasna – lepiej odebrać coś komuś niż samemu to wytworzyć. Zasada jest uniwersalna: dotyczy władców i rządów, a z drugiej strony ich poddanych, żrących się nieustannie, kto ile zapłaci. To dlatego człeku umiaru w „podatkotwórstwie” nie uświadczysz, pisze Jan Cipiur.
Audytor stanu Nowy York Thomas DiNapoli oszacował, że średni bonus dla ludzi z Wall Street zajmujących się papierami wartościowymi (Treasuries, obligacje, akcje, fundusze itd.) wyniósł w 2025 roku niemal 247 tysięcy dolarów i był o 6 proc. wyższy niż w roku poprzednim.
Niespecjalnie dobrze dzieje się w polskiej gospodarce, ale coś niezłego wykluwa się być może w jej okolicach. Po raz pierwszy (i nareszcie) w 2025 r. spadła objętość nowych aktów prawnych uchwalanych przez sejm i ordynowanych przez rząd. W minionym roku uchwalono ledwo 12,5 tys. stron ustaw i rozporządzeń i pod tym względem był to rok najgorszy, czyli najlepszy, od bez mała dwóch dekad, pisze Jan Cipiur.
Utrata miejsc pracy w zachodnim przemyśle to wierne odbicie tego, co mełło się niespiesznie przez stulecia, jakieś sto lat temu zaczęło nabierać tempa i stało się w końcu dzisiejszym rolnictwem na sterydach, pisze Jan Cipiur.
2 kwietnia ’26 w USA „obchodzono” pierwszą rocznicę Dnia Wyzwolenia (Liberation Day) ogłoszonego przez prezydenta Trumpa, czyli planu oswobodzenia gospodarki amerykańskiej i Amerykanów spod „tyranii” obcych dostawców, którzy mieliby rujnować rodzime firmy. Plan zakładał nałożenie na towary sprowadzane do Stanów z zagranicy ceł niedoświadczanych przez kupców od niemal stu lat, pisze Jan Cipiur.
Bank centralny USA (Fed) poinformował 25 marca ’26 o stracie operacyjnej za 2025 rok. Wyniosła 18,7 mld dolarów i jest znacznie mniejsza niż w latach poprzednich, kiedy bank zmagał się z ubocznymi skutkami podwyżek stóp procentowych w celu zwalczania wysokiej inflacji, pisze Jan Cipiur.
Obecny prezes Fed Jerome H. Powell ma w maju tego roku [2026] zakończyć kadencję i jako „były” opuścić na dobre siedzibę banku. Jednak wobec prób represjonowania go przez Donalda Trumpa, zagrać może prezydentowi na nosie i pozostać w banku jako gubernator, pisze Jan Cipiur.
W styczniu ’26 złoto weszło po dwóch latach wspinaczki na swój szczyt cenowy na wysokości 5 327,65 dol./oz. Teraz z niego schodzi. 20 marca ’26 jego cena spot wynosiła 4 568 dol./oz. Wojna na Bliskim Wschodzie zamiast zamierać – nabiera rozmachu, a inwestorzy pozbywają się kruszcu? To wbrew tysiącletnim doświadczeniom – niesie się zdziwienie po domach, pisze Jan Cipiur.
Sprawa: „unijny SAFE kontra polskie złoto” rozgrzała wielką część opinii publicznej do czerwoności i na tym się zapewne nie skończy. Ponieważ zły to zwyczaj komentować rozwiązanie, którego istoty, poza bardzo nielicznym gronem, nikt nadal nie zna, to w kwestii „złota na armaty” tylko kilka krótkich wzmianek, pisze Jan Cipiur.
W Stanach trwa zawierucha ws. ceł podwyższanych od roku bez opamiętania, z dnia na dzień i bez wiarygodnych uzasadnień przez prezydenta Trumpa. W pierwszym tygodniu marca ’26 Donald Trump poniósł jednak kolejną porażkę mogącą wytrącić z ręki jemu i kolejnym prezydentom cła jako narzędzia polityki gospodarczej i efektywnego nacisku na de facto wszystkie państwa świata, pisze Jan Cipiur.
