Finanse i gospodarka
SWIFT bez tajemnic. Jak przelać pieniądze za granicę?
Jeśli chcemy przelać pieniądze z polskiego konta bankowego na rachunek za granicą, nie musimy wcale otwierać konta walutowego. W ofercie banków istnieją różne rozwiązania, które nam w tym pomogą, ale warto wiedzieć czym się różnią i z jakimi kosztami mogą się wiązać. W przypadku, gdy zamierzamy wysłać pieniądze w euro, a dodatkowo zarówno nasz, jak i docelowy bank należy do Jednolitego Obszaru Płatniczego Euro (SEPA), najkorzystniej będzie wybrać przelew w systemie EuroELIXIR, którego operatorem jest Krajowa Izba Rozliczeniowa S.A.
Złoty w poniedziałek zignorował ryzyka, jak niepokojące informacje płynące z Hong Kongu, złe zachowanie rynków w Turcji, Rosji i Brazylii, czy spadki na giełdach i od początku do końca dnia podążał w ślad za eurodolarem.
.
To był zdecydowanie tydzień pod znakiem dolara. Doskonale to ilustruje czteroletnie maksimum na Dollar Index. To jeszcze nie koniec aprecjacji amerykańskiej waluty. Owszem, w kótkim terminie możliwa jest korekta, ale w średnim i długim będzie on dalej zyskiwał.
Wrześniowe posiedzenie amerykańskiej rezerwy federalnej, uznane chyba nieco przedwcześnie za przełomowe, nie przyniosło jasnych odpowiedzi, co dalej ze stopami procentowymi. Co więcej, wprowadziło jeszcze większą niż dotąd niepewność w kwestii terminu rozpoczęcia cyklu zaostrzania polityki pieniężnej.
Zapowiedź wsparcia największych banków przez Ludowy Bank Chin wywołuje chwilową euforię na rynkach, jednak nic nie jest w stanie przyćmić wieczornego posiedzenia Rezerwy Federalnej. Brak zmian w komunikacie będzie oznaczało poprawę nastrojów na rynkach i korektę na EUR/USD. Zwiększenie restrykcyjności przekazu to powrót do spadków i osłabienie walut emerging markets, w tym złotego.
Na rynku finansowym głównym wydarzeniem stał się wyraźny wzrost rentowności amerykańskich obligacji, co pociągnęło za sobą wyprzedaż obligacji na innych rynkach – również w Polsce – oraz osłabienie walut rynków wschodzących. Złoty trzymał się dość mocno na tle takich walut jak turecka lira czy brazylijski rand. Jednak fakt powrotu obaw o efekty podwyżek stóp procentowych w USA należy zapisać po stronie ryzyk dla polskiej waluty z czerwoną gwiazdą pt. „ważne”.
Dolar amerykański (EUR) rozpoczął tydzień od wyższego poziomu 1.2975 w stosunku do dolara amerykańskiego (USD), a obecnie notowany jest około poziomu 1.2955. Wspólna waluta odbiła się po osiągnięciu swojego 14-miesięcznego minimum na poziomie 1.2858 w ubiegłym tygodniu, ponieważ oczekiwania dotyczące wcześniejszego podniesienia stóp procentowych w USA umacniały dolara amerykańskiego.
Pomimo dobrych odczytów z amerykańskiej gospodarki dolar przestał się umacniać. Trwa konsolidacja przez kluczowym wydarzeniem tygodnia, jakim jest posiedzenie Rezerwy Federalnej. Jedynie dużo łagodniejszy niż się oczekuje komunikat Fed może spowodować silniejsze wzrosty i utrzymanie kursu powyżej psychologicznej bariery 1,30.
Z opóźnieniem, ale ogłoszone zostały nowe restrykcje UE wobec Rosji. W reakcji rubel spadł do dolara do najniższego poziomu w historii. Złoty stabilny, ale wciąż narażony na osłabienie w sytuacji wprowadzenia silnych retorsji ze strony Federacji. W centrum uwagi odczyt sprzedaży detalicznej z USA.
Na globalnym rynku stopy procentowej kolejny dzień obserwować można było wyraźne wzrosty rentowności. Inwestorzy pozostawiali wciąż pod wpływem raportu Fed, z którego wynikało, że rynek nie uwzględnia wielokrotnie zapowiedzianych na posiedzeniach decyzyjnych podwyżek stóp procentowych. Zdecydowanie większe ruchy widać było w przypadku instrumentów o dłuższych terminach wykupu. Tym samym w ciągu zaledwie dwóch dni rentowności 10-letnich Bundów wzrosły w okolice 1,03% (+10 pb). W ślad za nimi podążył również polski rynek, a notowania polskich „dziesięciolatek” wzrosły w okolice 3,05% (+22 pb).
Niewielkie zmiany na rynkach poza szwajcarskim frankiem. Waluta Helwetów osłabiła się po sugestii, że stopy procentowe w Szwajcarii mogą spaść poniżej zera. Dziś ponownie zapowiada się spokojna sesja. Rynki w oczekiwaniu na przyszłotygodniowe posiedzenie Rezerwy Federalnej.
Wskaźniki wyprzedzające w strefie euro sugerują stagnację w regionie w II poł. roku, a przy takim tempie pogarszania ponowną recesję na początku 2015 r. Powoduje to słabość euro i wzmaga popyt na dolara. Złoty również słaby, a perspektywy silniejszej aprecjacji bardzo niepewne.
Słaby raport z rynku pracy w USA pozostał bez negatywnego wpływu na wycenę amerykańskiej waluty. Kurs EUR/USD utrzymuje się blisko rocznych minimów (1,2930). Złoty nieznacznie mocniejszy. Podczas spokojnej sesji dziś ma szansę dalej nieco zyskać na wartości.
