Archiwum KF

W obecnym roku należy oczekiwać wzrostu aktywności konsolidacyjnej instytucji finansowych, zwłaszcza w sektorze bankowości. Jest to odpowiedź zarówno na ogólnie trudną sytuację, jak i przygotowanie się na implementację wymagań Bazylei III. Również rozdrobnienie polskiego rynku bankowego powinno sprzyjać procesom konsolidacyjnym.

Spółki wprowadzające swoje akcje na rynek publiczny poszukują zazwyczaj taniego i efektywnego źródła pozyskania kapitału na rozwój lub ich dotychczasowi właściciele decydują się na sprzedaż swoich udziałów (w części lub w całości) jako formę wyjścia z inwestycji.

Systemy informatyczne są podstawą działania każdej instytucji finansowej. Elastyczność i skalowalność zastosowanych technologii pozwala na oferowanie złożonych produktów bankowych. Niestety wszelkie zmiany w IT wiążą się, w mniejszym lub w większym stopniu, z kosztami i czasem potrzebnym na ich przeprowadzenie. Może to decydować o sukcesie lub porażce na rynku.

Sektor bankowy to doskonałe pole do wdrażania platform analitycznych. Rola business intelligence (BI) w procesie podejmowania decyzji, monitorowaniu procesów, szybkim identyfikowaniu możliwości rozwoju i zagrożeń stale rośnie.

Ważne projekty prowadzone są według scenariuszy opracowanych podczas wielu wcześniejszych przedsięwzięć.

Pierwszą definicję słowa „jakość” przypisuje się Platonowi. Uznał on, że jest to „pewien stopień doskonałości”. I jest to chyba najkrótsza i najbardziej trafna definicja jakości. Po ponad dwóch tysiącach lat zarządzanie jakością to jeden z najskuteczniejszych sposób na zwiększenie zarówno efektywności, jak i konkurencyjności firm, w tym banków.

W dyskusjach dotyczących zarządzania ryzykiem w banku często pomija się kwestię ryzyka prawnego. Dla wielu nie jest ono uznawane za na tyle istotne, co ryzyko operacyjne czy systemowe. Niestety, takie myślenie to poważny błąd, który może kosztować bank nie tylko utratę kapitału, ale także dobrego imienia.

8 lutego 2012 r. amerykański rząd opublikował projekt 290-stronicowego rozporządzenia w celu implementacji FATCA – amerykańskiej ustawy nakładającej na banki i instytucje finansowe (niezależnie od ich związku z USA) zobowiązanie do potrącania podatków i wiele obowiązków informacyjnych i sprawozdawczych.

Ochrona najcenniejszych zasobów – waszej gotówki. spełnienie wymagań PCI. Ochrona przed nieznanymi zagrożeniami przyszłości. O czym mowa – o Solidcore for Aptra.

Chmury obliczeniowe, według analityków, mają rozwijać się w szybkim tempie. Póki co mamy do czynienia z początkowym etapem poznawania możliwości cloud computingu i próbami przystosowywania go do potrzeb przedsiębiorstw.

Całkowita wartość zatwierdzonego pod koniec lutego planu ochrony Grecji przed niekontrolowanym bankructwem wyniesie 237 mld euro. Część tego pakietu – 107 mld – to wielkość anulowanego długu: suma nigdy dotąd niewidziana w historii światowych finansów. Dotychczasowy rekord należał do Argentyny, której po bankructwie w 2002 r. darowano równowartość 73 mld euro. Ale czy plan Unii Europejskiej, Międzynarodowego Funduszu Walutowego i Europejskiego Banku Centralnego ma szanse na powodzenie? Są co do tego poważne wątpliwości

„Koszty portugalskiego długu publicznego są dla nas do wytrzymania, a sytuacja kraju fundamentalnie różni się od położenia Grecji” – uroczyście zapewniał w lutym szef portugalskiego rządu centroprawicowego Passos Coelho. Jednak analitycy po obu stronach Atlantyku przyjęli to z minami Bustera Keatona. Zbyt często padają wśród nich terminy znane już z przypadku greckiego, jak „kolejny plan pomocy” i „restrukturyzacja długu”.

Pewnie znajdzie się całkiem wielu ekonomistów, którzy mniej lub bardziej głośno będą zgadzać się ze stwierdzeniem, że aby przeprowadzić skuteczne reformy, należy na jakiś czas zawiesić demokratyczne procedury. Dla dobra… ciemnogrodu.

Przed laty prof. Leszek Kołakowski napisał nietypową, jak na filozofa książkę – przewodnik po zupełnie podstawowych tematach. Nazwał ją „Mini wykłady o maxi sprawach”. Patrząc z dzisiejszej perspektywy, praca Profesora ma ten dodatkowy walor, że zarejestrowała świat pojęć przechodzących na naszych oczach do historii.

Gdyby Bismarck wstał z grobu i próbował zrozumieć, o co spiera się ulica i klasa polityczna w Polsce w lutym 2012 r., to by się nieustannie dziwił. Jego system emerytalny był prosty i zrozumiały: jak sobie pościelisz, tak się wyśpisz. Emerytura zależała od dwóch wskaźników – wysokości zgromadzonych środków oraz długości ich gromadzenia