Inwestycja stulecia

Pierwsza elektrownia jądrowa, która powstanie w lokalizacji Lubiatowo-Kopalino w gminie Choczewo na Pomorzu, to projekt o znaczeniu strategicznym, wykraczającym daleko poza samą produkcję energii. To impuls rozwojowy, który według prognoz Międzynarodowego Funduszu Walutowego wygeneruje czterokrotnie wyższą wartość dodaną w gospodarce z każdej zainwestowanej złotówki. Z kolei Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej szacuje, że realizacja tego programu może podnieść polski PKB o 2-3% w całym cyklu życia projektu.

Harmonogram inwestycji jest ambitny i precyzyjnie określony. Wylanie tzw. pierwszego betonu jądrowego planowane jest na 2028 r. Pierwszy reaktor ma rozpocząć eksploatację komercyjną osiem lat później, a finał budowy całego kompleksu elektrowni atomowej przewidziano na rok 2038.

Miliardy na stabilność

Wartość inwestycji o mocy 3750 MWe (trzy bloki w technologii AP1000 Westinghouse) jest gigantyczna. Obecny szacunek nakładów na budowę – nie licząc kosztów finansowania planów oraz infrastruktury towarzyszącej – oscyluje w granicach 170-192 mld zł (ok. ­42-51 mld euro). To kwota, która czyni ten projekt największą operacją finansową w historii Polski.

Architektura finansowania opiera się na sprawdzonym w dużych projektach infrastrukturalnych miksie dłużno-kapitałowym w proporcji 70/30. Czyli – 70% kapitału dłużnego, a więc środków pochodzących z pożyczek, kredytów i gwarancji; zaś pozostałe 30% to kapitał dostarczony bezpośrednio przez Skarb Państwa.

Niedawna decyzja Komisji Europejskiej o zatwierdzeniu pomocy publicznej dla projektu była tym zielonym światłem, na które czekały rynki. Dzięki temu rząd mógł natychmiast uruchomić mechanizm dokapitalizowania spółki Polskie Elektrownie Jądrowe. Pierwszym krokiem było przekazanie obligacji skarbowych o wartości 4,6 mld zł na prace projektowe i przygotowawcze w minionym roku. Docelowo budżet państwa ma zapewnić 60 mld zł finansowania kapitałowego.