Czy chmura obliczeniowa wciąż jest technologiczną nowością? Niby nie, a jednak…

Otóż nie, gubimy takie rzeczy w technologicznym pędzie, zapominamy, bo każdego dnia pojawia się coś nowego. A za pierwsze pełne wdrożenie chmury obliczeniowej w polskim banku uznaje się działania Nicolaus Banku, który w 2021 r. przeniósł wszystkie swoje systemy informatyczne do chmury. Pięć lat. Urodzone wówczas dzieci jeszcze nie poszły do szkoły.

Największą zaletą chmury obliczeniowej jest dostęp do zasobów informatycznych – takich jak moc obliczeniowa, pamięć masowa czy aplikacje – za pośrednictwem sieci, bez konieczności utrzymywania własnej infrastruktury sprzętowej. W sektorze bankowym zastosowanie chmury musi jednak uwzględniać szczególne wymagania dotyczące bezpieczeństwa, ochrony danych oraz zgodności regulacyjnej. W związku z tym rozwijane są różne modele chmury, takie jak chmura publiczna, prywatna oraz suwerenna. Równie istotne są strategie migracji systemów bankowych do środowiska chmurowego oraz mechanizmy zapewniające bezpieczeństwo danych i usług.

Publiczna, prywatna czy suwerenna?

Chmura publiczna to udostępnianie zasobów informatycznych przez zewnętrznego dostawcę wielu klientom jednocześnie za pośrednictwem internetu. Dostawcy, tacy jak Amazon Web Services, Microsoft Azure czy Google Cloud, oferują szeroki zakres usług – od infrastruktury serwerowej, po zaawansowane narzędzia analityczne i sztuczną inteligencję.

W przypadku banków chmura publiczna pozwala na szybkie skalowanie zasobów informatycznych, co jest szczególnie istotne przy obsłudze dużej liczby transakcji oraz przy rozwoju usług cyfrowych, takich jak bankowość mobilna czy systemy płatności online. Dzięki modelowi płatności za faktyczne wykorzystanie zasobów instytucje finansowe mogą również ograniczać koszty inwestycji w infrastrukturę IT. Jednocześnie korzystanie z chmury publicznej wymaga spełnienia licznych wymogów regulacyjnych. Instytucje finansowe muszą zapewnić odpowiedni poziom ochrony danych klientów oraz zgodność z regulacjami nadzorczymi.

Z kolei chmura prywatna jest środowiskiem przeznaczonym wyłącznie dla jednej organizacji. Może być utrzymywana w centrum danych banku lub zarządzana przez zewnętrznego dostawcę, ale zawsze pozostaje dedykowana jednemu podmiotowi. W sektorze finansowym chmura prywatna jest często stosowana do obsługi najbardziej wrażliwych systemów, takich jak systemy rozliczeniowe, systemy przetwarzania transakcji czy systemy przechowujące dane klientów. Zapewnia większą kontrolę nad infrastrukturą, konfiguracją systemów oraz polityką bezpieczeństwa. Zaletą chmury prywatnej jest możliwość dostosowania środowiska do specyficznych wymagań banku, jednak wiąże się ona z wyższymi kosztami utrzymania infrastruktury oraz mniejszą elastycznością w porównaniu z chmurą publiczną.

Szczególnym rozwią...