Technologia na wyciągnięcie ręki

Low-code i no-code to nowoczesne podejście do tworzenia oprogramowania, aplikacji oraz systemów informatycznych bez konieczności tradycyjnego, ręcznego pisania tysięcy linii kodu programistycznego.

Zamiast wpisywania komend tekstowych aplikacje buduje się w sposób wizualny, przypominający układanie klocków Lego lub tworzenie zaawansowanych prezentacji multimedialnych. Rozwiązania no-code (bez kodu) przeznaczone są dla osób bez żadnego przygotowania technicznego (tzw. citizen developers – analityków, marketerów, menedżerów) oczywiście po odpowiednim przeszkoleniu i wyjaśnieniu zasad korzystania i nadzoru nad programowaniem. Interfejs jest w 100% wizualny. Użytkownik korzysta z metody drag-and-drop (przeciągnij i upuść). Wybiera gotowe elementy – np. pole tekstowe, przycisk Zatwierdź, tabelę – i przeciąga je na ekran roboczy. Logikę aplikacji (np. jeśli użytkownik kliknie ten przycisk, wyślij e-mail) klika się w gotowych menu konfiguracyjnych.

Z kolei low-code (mało kodu) jest przeznaczone dla programistów lub osób z podstawową wiedzą techniczną. Łączy wizualne projektowanie z możliwością dopisania własnego kodu tam, gdzie aplikacja wymaga unikalnej, bardzo skomplikowanej funkcji lub niestandardowej integracji z zewnętrznym systemem, np. bazą danych banku. Przyspiesza pracę programistów, uwalniając ich od powtarzalnego pisania prostych elementów interfejsu.

Przejście z tradycyjnego programowania na platformy wizualne niesie ze sobą korzyści biznesowe i operacyjne. Są to m.in.: skrócenie czasu, niższe koszty wytworzenia, odciążenie działów IT czy elastyczność i łatwość zmian. Technologia ta nie zastępuje profesjonalnych inżynierów oprogramowania, ale pozwala zwykłym pracownikom na samodzielne, choć pod kontrolą działów IT, cyfryzowanie swoich codziennych obowiązków.

Na własną rękę

Sceptycyzm wobec technologii ...