PKO Bank Polski / PKO BP

Strach o stan azjatyckich giełd w reakcji na zaostrzenie kryteriów finansowania inwestycji długiem w Chinach oraz obawy o negatywny wpływ zmian w finansowaniu inwestycji samorządów na wzrost w Chinach przełożyły się na spadki na bazowych rynkach akcji. W konsekwencji w dół zjechały również rentowności długu w USA i Niemczech. W przypadku Niemiec pewnej pomocy w zejściu rentowności rządówek w dół udzieliły również dane o niemieckiej wymianie towarowej, gdzie eksport zaskoczył pozytywnie (-0,5% m/m sa realizacja, vs. -1,5% m/m sa oczekiwania) jednak import pokazał wyniki wyraźnie poniżej konsensusu (-1,5% m/m sa vs. -3,1% m/m sa).

Słabsze niż prognozowane, dane o wymianie handlowej Chin oraz produkcji przemysłowej w Niemczech sprzyjały niemieckim i amerykańskim obligacjom. Dług dostał dodatkowe paliwo w postaci zarejestrowanych w pierwszej części dnia spadków indeksów giełdowych oraz obniżaniu się cen ropy naftowej. W konsekwencji rentowności niemieckich obligacji obniżyły się o 4-5 pb. w segmencie 5Y-10Y i 1 pb. w segmencie 2Y. W przypadku papierów amerykańskich mieliśmy do czynienia z istotnie mniejszym spadkiem rentowności (tu w ograniczeniu redukcji pomógł popołudniowy wzrost indeksów giełdowych), który wyniósł 1 pb. w segmencie 10Y.

Bieżący tydzień na rynku głównej pary walutowej rozpoczynamy praktycznie z poziomów zamknięcia ubiegłego, po tym jak w piątek, dzień po decyzji EBC eurodolar odreagowywał wzrosty. Rynek wciąż próbuje „zgadnąć’, kiedy EBC mógłby rzeczywiście rozpocząć ilościowe luzowanie w Europie, a informacje jakie otrzymuje niewiele mu w tym pomagają. W czwartek wieczorem agencja Bloomberg powołując się na dwóch urzędników EBC (zaznajomionych z tematem) podała, że Rada Prezesów EBC będzie w przyszłym miesiącu rozważać uruchomienie pakietu zakupu aktywów, w tym obligacji rządowych.

W czwartek, w oczekiwaniu na decyzję EBC eurodolar konsolidował się w okolicach najniższego od sierpnia 2012 roku poziomu 1,23. Rynek nie liczył na zmiany paramentów polityki monetarnej (stopy bez zmian na poziomie 0,05% w przypadku głównej stawki rynkowej), ale już głośno zastanawiał się nad możliwością poszerzenia wachlarza instrumentów wykorzystywanych przez EBC do podniesienia inflacji i pobudzenia gospodarki.

W środę w centrum uwagi inwestorów krajowych znajdowało się przede wszystkim kończące się tego dnia posiedzenie RPP. Publikowane w ostatnim czasie dane makro (w przeważającej mierze zaskakujące pozytywnie) nie dawały dużych szans na obniżkę stóp procentowych. Decyzja o pozostawieniu stopy referencyjnej na dotychczasowym, rekordowo niskim poziomie 2,0% nie powinna więc być dużym zaskoczeniem dla inwestorów. Niemniej na komunikat złoty zareagował niewielkim umocnieniem, choć szybko powrócił do poziomów sprzed decyzji. Z kolei na rynku stopy procentowej widać było ruch w górę stawek kontraktów FRA.

Wtorek był dniem z pustym kalendarzem publikacji makroekonomicznych stąd zmiany jakie widzieliśmy na rynkach finansowych były pochodną wcześniejszych wydarzeń i oczekiwań na decyzje banków centralnych dot. stóp procentowych. Zarówno dla euro, jak i dla złotego ważne będzie, w jakim tonie wypowiadać będą się prezesi NBP (środa) i EBC (czwartek) po zakończonych posiedzeniach decyzyjnych.

Poniedziałek na globalnym rynku walutowym rozpoczął się od publikacji wskaźników PMI aktywności przemysłowej dla Chin i Europy. Z dalekiego wschodu nie przywiało dobrych wieści, choć pocieszeniem może być fakt, że w listopadzie nie było też pogorszenia koniunktury. Europa nadal wykazuje duże rozbieżności rozwojowe pomiędzy jej poszczególnymi gospodarkami utwierdzając inwestorów w przekonaniu, że bez dalszego wsparcia ze strony EBC może nie być w stanie wyjść na przysłowiową „prostą”.

Przez cały piątek rentowności niemieckich obligacji wahały się w niewielkim zakresie, prawie nie reagując na zgodne z oczekiwaniami dane o inflacji w Eurostrefie oraz lepsze niż prognozy dane o sprzedaży detalicznej w Niemczech. W efekcie dochodowości niemieckich 10Y Bundów wzrosły o 1 pb. przed południem, by powrócić do poziomu z czwartkowego zamknięcia (0,7%) po południu.

Przez cały czwartek obserwowaliśmy zjazdy rentowności 10Y Bundów. Była to odpowiedz na niższe niż oczekiwano odczyty inflacji w Europie oraz towarzyszące temu spekulacje na temat możliwego uruchomienia klasycznego QE przez ECB. W efekcie długi koniec krzywej przesunął się o 3 pb. i osiągnął rekordowo niski poziom 0,70%, papiery 5Y zeszły o 1 pb. do 0,11%, zaś 2Y pozostały na poziomie -0,4%.

W środę rynek papierów skarbowych państw peryferyjnych Europy (i Włoch) korygował spadki rentowności z poprzednich dni. Przyczyną tej zmiany trendu była studząca oczekiwania na szybkie luzowanie ilościowe wypowiedź wiceprezesa EBC V. Constancio, który (zdaniem inwestorów) zasugerował, że EBC dopiero w 1q15 będzie mógł ocenić czy jest potrzeba kupowania obligacji skarbowych. W efekcie rentowności 10Y papierów włoskich, hiszpańskich i portugalskich wzrosły o 2-4 pb.

Przez większą część wtorku obserwowaliśmy zsuwanie się rentowności i stawek na bazowych rynkach długu. Inwestorzy cały czas spodziewają się uruchomienia klasycznego QE przez EBC. W związku z tym nawet lepsze niż oczekiwano dane o wzroście PKB w USA w 3q14 (3,8% vs. 3,3% prognozy) nie były w stanie na trwałe przekonać inwestorów do sprzedaży „dłuższych” amerykańskich papierów skarbowych.