Spread korygujący – najważniejsze informacje

Spread korygujący – najważniejsze informacje
fot. jaaff/stock.adobe.com
W przypadku, gdy dany wskaźnik referencyjny przestaje być opracowywany może zostać wybrany jego zamiennik lub alternatywny wskaźnik referencyjny. Pomiędzy starym a nowym wskaźnikiem mogą istnieć pewne różnice wynikające z tenoru na jaki obowiązują lub rynków jakie opisują.

Aby utrzymać ekonomiczną ekwiwalentność obu wskaźników do zamiennika lub alternatywnego wskaźnika referencyjnego może zostać dodany spread korygujący. Spread korygujący to wyrażony w punktach procentowych parametr (dodatni, ujemny lub zerowy).

Wskaźnik referencyjny oraz jego zamiennik lub alternatywny wskaźnik referencyjny są często kalkulowane przy użyciu innych metod lub opisują inny rynek albo też mają inne terminy zapadalności, w związku z czym mogą istnieć istotne różnice między ich wartościami. Korekta w postaci spreadu korygującego ma ograniczyć potencjalne rozbieżności między nimi i zapewnić ekonomiczna ekwiwalentność, tak aby żadna ze stron kontraktu nie odniosła z nienależnego zysku lub starty ze zmiany wskaźnika.

Korekta spreadu może być zmienna w czasie lub przyjmować stałe wartości. W przypadku metody ustalania korekty spreadu zakładającej zmiany jego wartości w czasie, do zamiennika lub alternatywnego wskaźnika referencyjnego dodawana jest ostateczna wartość parametru wyznaczona dla każdego terminu zapadalności zastępowanego wskaźnika referencyjnego, wyznaczana w dacie ustalania spreadu korygującego.

 W przypadku zastąpienia wskaźnika CHF LIBOR składaną stopą procentową SARON, spread korygujący został wyznaczony zgodnie z metodą przedstawioną w ISDA Fallback Protocol. Metoda ta zakłada kalkulację spreadu na podstawie historycznej mediany różnic między wskaźnikiem zastępowanym a wskaźnikiem zastępującym w pięcioletnim okresie obserwacji. NGR w mapie drogowej wyraziła dotychczas kierunkowe stanowisko o przyjęciu podejścia zdefiniowanego w ISDA Fallback Protocol. Jeżeli podejście zostałoby oficjalnie zatwierdzone, spread korygujący dla wskaźnika POLSTR będzie oparty na 5–letniej medianie różnic pomiędzy poszczególnymi stawkami WIBOR a stopą składaną POLSTR, obliczoną dla okresu obowiązywania poszczególnych stawek WIBOR.

Korekta spreadu powinna mieć również zastosowanie w przypadku zastępowaniu wskaźnika WIBOR wskaźnikiem referencyjnym POLSTR w wykonywanych umowach. Dla poszczególnych terminów zapadalności wskaźnika WIBOR powinna zostać ustalona wartość korekty spreadu. Zgodnie z przyjętą międzynarodową praktyką i standardem ISDA Agencja Bloomberg opublikowała po ogłoszeniu przez GPW Benchmark komunikatu w związku z przyszłym zaprzestaniem publikacji poszczególnych tenorów wskaźnika WIBOR – korektę spreadu.  Te wartości zostały wyliczone w oparciu o ukształtowany standard i praktyki międzynarodowe kalkulacji korekty spreadu stosowane już w przypadku innych reform wskaźników referencyjnych. 

Definicja
Korekta spreadu (ang. Spread Adjustment) to wyrażony w punktach procentowych parametr (dodatni, ujemny lub zerowy), który ma zastosowanie w przypadku, gdy wskaźnik referencyjny przestaje być opracowywany. Wówczas do zamiennika danego wskaźnika lub alternatywnego wskaźnika referencyjnego zostaje dodana wartość spread’u korygującego.

Rozporządzenie BMR wprowadza korektę spreadu, w celu uwzględnienia skutków zmiany lub przejścia z likwidowanego wskaźnika referencyjnego na jego zamiennik.

Możliwe sposoby kalkulacji spreadu korygującego

Na podstawie praktyki rynkowej w zakresie najczęściej rozważanych lub stosowanych sposobów kalkulacji spreadu korygującego możemy wyróżnić następujące podejścia:

  • spread może być oparty na historycznych wartości różnic między dwoma, danymi indeksami (koncepcja typu backward-looking approach) lub zależeć od szacowanych przyszłych różnic między nimi (koncepcja typu forward-looking approach lub forward-looking basis swap spreads)
  • okres historyczny, na podstawie którego byłby wyznaczony spread przy zastosowaniu podejścia typu backward-lookng approach może mieć różną długość, zazwyczaj rozważane jest wykorzystanie okresów o długości jednego, dwóch, trzech, lub pięciu lat
  • sposób kalkulacji przeciętnej różnicy między obiema historycznymi wartościami indeksów w ustalonym okresie obserwacji, np. średnia arytmetyczna, mediana.

Długość okresu porównania wskaźników oraz metoda pomiaru (średnia arytmetyczna, mediana) mają wpływ na poziom spreadu korygującego. W praktyce międzynarodowej najczęściej wykorzystywana jest metoda kalkulacji spreadu zgodna ze standardem ISDA, która polegała na wyznaczeniu mediany z pięcioletniego szeregu czasowego różnic między danym wskaźnikiem IBOR, a składanym w adekwatnym okresie zapadalności indeksem RFR.

Materiał ma charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny i nie stanowi rekomendacji, porady prawnej, podatkowej, księgowej, inwestycyjnej ani finansowej.
Treści w nim zawarte nie mogą stanowić podstawy do wysuwania jakichkolwiek roszczeń wobec Centrum Procesów Bankowych i Informacji Sp. z o.o. (CPBiI), Związku Banków Polskich (ZBP), banków, ani innych instytucji, które są wskazane w publikacji, współuczestniczą w jej przygotowaniu lub których przedstawiciele wypowiadają się w jej treści.
CPBiI, ZBP, banki ani inne wskazane instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za decyzje osób trzecich podjęte na podstawie niniejszego materiału lub w oparciu o jego fragmenty.
Informacje dotyczące reformy wskaźników referencyjnych, w tym wskaźników POLSTR i WIBOR, mają charakter ogólny i mogą nie uwzględniać specyfiki indywidualnej sytuacji użytkownika. Szczegółowe, aktualne informacje znajdują się m.in. na stronach internetowych GPW Benchmark S.A. oraz Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego (UKNF).