Blogi

Ryzyko utraty reputacji jest zazwyczaj wiązane z przenoszeniem negatywnych emocji z osób trzecich będących partnerami banków na same instytucje zaufania publicznego. Wskazuje się na negatywne następstwa braku satysfakcji z zakupionych produktów inwestycyjnych lub ubezpieczeniowych, na zaufanie do banków.

Kryzys światowej gospodarki, choć oczywiście w różnym stopniu, dotyka wszystkich. Zawirowania finansowe powodują nie tylko ograniczenie popytu, spadek produkcji i wzrost bezrobocia, ale w konsekwencji także spadek zaufania do pieniądza.

Wiadomo było, że to jest tylko kwestia czasu. Dlatego nawet pierwsze doniesienia prasowe opatrzone były słabo skrywanym zaskoczeniem, że właśnie już się zaczęło. Ale niestety wydźwięk tych informacji był wielce niesprzyjający bankom, czyli utrzymany w tonacji, jaka obowiązuje w stosunku do tego sektora od dobrych kilku miesięcy.

Ulica Bankowa, drogi wędrowcze po tej nieco burzliwej w obecnej dobie okolicy, w dalszym ciągu szuka swego bohatera, swego patrona. Czujemy, że winien to być ktoś pozytywny, ktoś, kto patrzył w przyszłość, a swym codziennym działaniem tę przyszłość tworzył. Ktoś, kto rozglądał się wokół i widział ludzi i ich problemy.

Nadwerężone zaufanie

(…) Tylko 3 proc. osób ma zaufanie do całego sektora bankowego – wynika z badań przeprowadzonych dla „Rz”, TVN CNBC i TVN24.pl przez instytut Homo Homini. 97 proc. badanych jest odmiennego zdania. – Na pewno na tę ocenę wpływają doniesienia medialne na temat kryzysu finansowego, ale także fakt, że rosną koszty kredytu. Banki podwyższają marże, klienci odczuwają negatywne skutki wzrostu kursu franka, który przekłada się na wzrost rat kredytowych – mówi Ryszard Petru, ekonomista z SGH. Podkreśla, że część klientów nie była świadoma istniejącego na rynku ryzyka i teraz winą za pogorszenie ich sytuacji materialnej obarczają oni banki.

Kryzys finansowy okazał się prawdziwym wyzwaniem dla banków centralnych. Są one w centrum zainteresowania, jeśli chodzi o podejmowanie działań, których celem jest łagodzenie kryzysu. Ich interwencjonistyczne narzędzia są jednak na wyczerpaniu.

Zanim Polska wejdzie do strefy euro, firmy czekają złożone praco- i czasochłonne przygotowania. Warto rozpocząć je już teraz. Dla instytucji finansowej przejście na inną walutę to przecież poważna zmiana w procesach biznesowych i systemach informatycznych. W jaki sposób ją zaplanować?

Rozmowa z Martą Gajęcką, wiceprezes Europejskiego Banku Inwestycyjnego

Ryszard Petru

Ze względu na umowę o zakazie konkurencji, jaka wiąże Ryszarda Petru z byłym pracodawcą – Bankiem BPH, w którym był głównym ekonomistą, dopiero w lipcu 2009 r. zacznie pracować jako dyrektor BRE Banku ds. strategii i główny ekonomista. Zgodnie z planami będzie odpowiedzialny za obszar strategii, koordynację strategicznych spółek grupy BRE, relacje inwestorskie. Ryszard Petru urodził się w 1972 roku we Wrocławiu. Wcześniej pracował jako ekonomista ds. Polski i Węgier w Banku Światowym, gdzie zajmował się makroekonomią i reformami strukturalnymi. Doradzał w krajach regionu Europy Środkowo-Wschodniej i Azji Centralnej w kwestiach związanych z reformami emerytalnymi i finansami publicznymi. W latach 1997-2000 był doradcą Leszka Balcerowicza, wiceprezesa Rady Ministrów i ministra finansów. Pracował nad reformą finansów publicznych, jak również emerytalną i tworzeniem nowego systemu emerytalnego.

Od swojego drugiego dużego akcjonariusza – PKO Banku Polskiego zaczerpnęli tylko trochę – z różnych powodów. Piotr Kamiński w pewnym okresie współtworzył część korporacyjną PKO BP, jednak w obecnym miejscu pracy te doświadczenia nie są najważniejsze. Współpraca w wielu obszarach rynku z największym polskim detalistą rozwija się dobrze, lecz Bank Pocztowy pod kierunkiem doświadczonego menedżera rozwija własną strategię.

Czy w czasach ogólnoświatowego kryzysu warto pochylić się nad etyczną i moralną stroną sektora bankowego?

Historia pieniądza elektronicznego rozpoczęła się w 1949 r. – roku premiery filmu „Trzeci człowiek”, powstania NATO i wystawienia na Broadwayu musicalu „South Pacific”, a także roku, w którym pewna kłopotliwa sytuacja, do jakiej doszło na obiedzie finansisty Franka McNamary i właściciela sieci domów towarowych Alfreda Bloomingdale, zaowocowała powstaniem pierwszej na świecie karty kredytowej.

Banki powinny przeanalizować stosowane we wzorcach umów regulacje dotyczące postępowania po śmierci posiadacza rachunku. Część z nich automatycznie rozwiązuje umowy lub zaprzestaje naliczania odsetek od zgromadzonych środków pieniężnych. Jest to działanie niewłaściwe i mocno ryzykowne.

Nowelizacja ustawy o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz o przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu jest konieczna i jest postulowana od dłuższego czasu. Projekt przewiduje wiele ciekawych rozwiązań

W warunkach pułapki płynnościowej dotychczasowe rozwiązania kwestii złych aktywów bankowych mogą okazać się daleko niewystarczające. Pytanie, co robić dalej.

O informacji gospodarczej często myśli się jak o najdroższym markowym winie, elitarnym trunku, którego walory, ze względu na cenę, mogą poznać i docenić tylko nieliczni. Naprawdę jednak informacja jest tania jak barszcz, choć dla nowoczesnego biznesu rzeczywiście smakuje jak najlepsze wino.