Najnowsze wydanie miesięcznika BANK dostępne w sklepach i online Sprawdź szczegóły i zapisz się na prenumeratę roczną -20% 
Pieniądze nie powinny być tematem tabu. Jeśli się o nich mówi, w domu czy szkole, w obiektywnych i racjonalnych kategoriach, pokazuje i uczy sposobów zarządzania nimi, to nie generujemy fantazji z nimi związanych. Najlepiej by było, by w naszym postrzeganiu pieniądze były tym, czym w realności są – środkiem, narzędziem – wyjaśnia dr Joanna Heidtman, psycholog, trener biznesu, doradca i coach. Rozmawiał z nią Jan Bolanowski.
Czy ktoś pamięta jeszcze, ile emocji i obaw budziła chmura obliczeniowa w sektorze bankowym? Jak wiele instytucji czekało z wdrożeniem, bo „trzeba być ostrożnym”? Z jak wielkim zainteresowaniem śledzono efekty pionierskich prac? Wydawać się może, że to zamierzchła historia, poprzednia epoka…
Korzystanie z nowych technologii przez banki to już nie kwestia wyboru, a konieczność wymuszona przez rynek. Dziś najważniejsze wydaje się wykorzystanie sztucznej inteligencji, ale nikt nie zrezygnuje z zalet, jakie daje przetwarzanie w chmurze. Zmieniają się, tylko i aż, priorytety.
Artur Brzyski, dyrektor ds. Produktów AI w firmie e-point, mówi o tym, jak sztuczna inteligencja kupiła sobie w Hiszpanii koszulkę, jak bardzo banki powinny bronić się przed fintechami i czym wkrótce będą się różnić te instytucje między sobą.
Czy nowe technologie przeorają nasz świat i pozostawią go bez pracy i relacji? A może kolejny już raz będzie po prostu inaczej, niż zdążyliśmy się przyzwyczaić?
Phishing, wyłudzenia „na BLIK-a”, fałszywe reklamy, sklepy internetowe, oszustwa „na wnuczka” i najtrudniejszy do wykrycia – zdalny pulpit. Określenia te z roku na rok poznaje coraz więcej osób, które – niestety – są atakowane i nierzadko padają ofiarami cyberprzestępców. Aby chronić swoich klientów, instytucje finansowe starają się zabezpieczać systemy i transakcje, sięgając po rozwiązania wykorzystujące najnowocześniejszą technologię, sztuczną inteligencję, a także weryfikację behawioralną.
Młodzi ludzie spędzają w internecie znaczną część swojego życia – według najnowszych danych NASK, średnio niemal pięć godzin dziennie. Komunikatory stały się współczesnym podwórkiem – miejscem, w którym młodzi rozmawiają, żartują, tworzą relacje, rywalizują i zapewne chcieliby bankować. Czy to możliwe?
Przez ponad dekadę Dark Web stanowił bezpieczną przystań dla oszustów, oferując szeroki wachlarz usług typu Fraud‑as‑a‑Service w niezwykle wygodnej formie. Nadał on każdemu wyciekowi danych „długi ogon” i zamienił dane osobowe klientów (PII) w towar, który można sprzedawać i odsprzedawać niemal bez końca.
Czy po niemal trzech dekadach od pierwszej (i dotychczas najważniejszej) rewolucji technologicznej w świecie finansów, banki powinny wymienić, a przynajmniej solidnie zmodernizować systemy core’owe? Czy jest to w ogóle możliwe w sposób ewolucyjny? A jeśli tak, to jak ewoluować najważniejszą architekturę każdej instytucji finansowej bez zatrzymania biznesu? – takie pytania postawili przed sobą eksperci, podczas debaty „Miesięcznika Finansowego BANK”. Partnerem i dobrym merytorycznym duchem spotkania była firma Temenos.
Proces legislacyjny dotyczący unijnego pakietu płatnościowego obejmującego rozporządzenie w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego (PSR) oraz dyrektywę w sprawie usług płatniczych i usług związanych z pieniądzem elektronicznym w ramach rynku wewnętrznego (PSD3), po prawie trzech latach prac dobiega końca. Znane są już ostateczne teksty obu aktów, które niebawem staną się obowiązującym prawem.
Relacje między klientem a instytucjami finansowymi coraz częściej odbywają się za pośrednictwem różnego rodzaju agentów, zarówno bankowych, jak i z innych sektorów rynku. Coraz częściej są to agenci AI.
Cyfrowa transformacja sektora finansowego i nowoczesne technologie w ostatnich latach znacząco zmieniły sposób, w jaki banki komunikują się z klientami. W erze hiperpersonalizacji każdy może liczyć na wyjątkowy, dopasowany pod niego poziom obsługi. Czy przyszłość przyniesie pełną automatyzację relacji w bankowości?
W sektorze bankowym nowa regulacja jest rzadko oceniana jako impuls do innowacji. Zazwyczaj oznacza koszt, trudne dostosowanie i wielomiesięczny projekt dla działu prawnego. W przypadku Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) może być jednak inaczej. Dla banków to nie tylko nowy obowiązek po stronie klientów, lecz nowa infrastruktura danych, która – odpowiednio wykorzystana – może wygenerować zupełnie nowe strumienie przychodów.
Banki działają dziś w środowisku nieustannych zmian – technologicznych, regulacyjnych i biznesowych. Wprowadzają nowe produkty, reagują na ruchy konkurencji i odpowiadają na rosnące oczekiwania klientów dotyczące innowacyjności oraz szybkości obsługi. W efekcie systemy informatyczne muszą być rozwijane nieprzerwanie.
Współczesne instytucje i ich pracownicy, chcąc nie chcąc, biorą udział w technologicznym sprincie, który ułatwia życie, ale też wywołuje lęk. Firmy inwestują w AI, automatyzację i cyfrowe procesy, by nie wypaść z rynku. Pracownicy próbują dotrzymać kroku postępowi, często mierząc się przy tym z przeciążeniem informacyjnym i presją ciągłej adaptacji. Zespoły są rozproszone i neuroróżnorodne, a liderzy zarządzają w świecie, w którym jedyną stałą jest zmiana.
Mamy świadomość, że komfort technologiczny to proces, a nie jednorazowe wdrożenie. Dlatego w warstwie technologicznej chcemy być postrzegani jako instytucje porównywalne z bankami komercyjnymi, natomiast przewagę banków spółdzielczych nadal budować na bliskości, relacjach i znajomości lokalnych społeczności – wyjaśnia Tomasz Gromada, wiceprezes zarządu Banku BPS. Rozmawiał z nim Robert Lidke.
W Szwajcarii znanej z wysokiej kultury bankowej i bardzo konkurencyjnego rynku usług finansowych drugą największą formacją bankową pod względem wielkości aktywów jest spółdzielcza grupa Raiffeisen Schweiz. Składa się ona z autonomicznych instytucji i banku krajowego Raiffeisen Schweiz wraz z jego spółkami zależnymi.
Z definicji powinny być one instytucjami zasobnymi. I rzeczywiście – stan posiadania 222 banków centralnych na świecie informuje o odpowiedzialnym wypełnianiu przez nie funkcji strażnika stabilności finansowej państw. Wieloletnia dynamika zmian ich aktywów wykazuje, że systematycznie podwyższają wielkość swych bilansów.
Tym razem proponujemy bliższe spojrzenie na bankowość detaliczną w polskich bankach. W każdym z nich segmenty potocznie nazywane detal oraz korpo to swoiste dwa odrębne państwa – efekty ich działań widzimy potem we wspólnym bilansie i rachunku wyników, ale różnic jest cała masa.
Współpraca instytucji finansowych z ośrodkami akademickimi to w gruncie rzeczy pytanie o praxis: jak realnie budować most między światem nauki a biznesem i co sprawia, że ten most rzeczywiście działa. W przypadku sektora bankowego zagadnienie to nabiera szczególnego znaczenia, ponieważ dostęp do wiedzy, badań i kompetencji staje się jednym z kluczowych czynników konkurencyjności.
