Komentarze ekspertów
Chciwość, akcje i obligacje
Nietrudno o przywołanie na myśl chwytliwych słów Gordona Gekko przekonującego akcjonariuszy – Chodzi o to, panie i panowie, że chciwość – z braku lepszego określenia – jest dobra. Sama kulturowa kariera tego cytatu mogłaby świadczyć, że wszyscy doskonale wiedzą, o co w nim chodzi. Z wyrazu twarzy Michaela Douglasa1 można wysnuć przypuszczenie, jak duża jest przewrotność tej wypowiedzi, nie da się jednak odczytać, co dokładnie kryje w sobie tak mgliste pojęcie, jak rynek kapitałowy.
Co zrobić, gdy egzekucja przeciwko spółce z ograniczoną odpowiedzialnością okaże się bezskuteczna? Czy wierzycielowi przysługują środki prawne, pozwalające na wyegzekwowanie przysługujących mu należności?
Początek minionego tygodnia rozpoczął się od uruchomienia luzowania ilościowego (mającego przeciwdziałać deflacji w strefie euro) przez EBC i krajowe banki centralne. Operacja ta doprowadziła do powstania wyraźnej luki cenowej i osłabienia na parze EURPLN. To już nie pierwszy raz kiedy w odpowiedzi na programy dodruku pieniędzy rynki finansowe zaczynają wspierać waluty EM. Euro jednak szybko odreagowało straty na parze z walutą krajową i już we wtorek EURPLN udało się na tygodniowe maksima do poziomu 4,1662 PLN/EUR. Przez resztę tygodnia obserwowaliśmy dość wysokie amplitudy kursów różniących się wyceną aż do 5 groszy.
Podstawowa zasada oszczędzania na emeryturę mówi, że im wcześniej zaczniemy, tym łatwiej będzie nam uzbierać odpowiednio wysoki kapitał na przyszłość. Duży wpływ na efektywność ma również to, w jaki sposób oszczędzamy. Jeśli korzystamy z przysłowiowej skarpety to oszczędności nie pracują, a więc trzeba dużo odkładać, aby osiągnąć założony cel. Z wyliczeń Expandera wynika, że, aby od 35 do 67 roku życia odłożyć 500 000 zł do skarpety należałoby wpłacać aż po 1 226 zł miesięcznie. Inwestując środki wystarczy co miesiąc dysponować kwotą 496 zł.
„Zabawne, ale z perspektywy czasu wyraźnie widzę, że moja przedsiębiorczość nie zrodziła się tylko i wyłącznie z potrzeby zaspokojenia ambicji finansowych czy ekonomicznych, ale najzwyczajniej na świecie z potrzeb o charakterze sportowym”
Nie ulega wątpliwości, że najprostszy wniosek z ogólnego zamieszania towarzyszącego obniżaniu, podwyższaniu, a nawet pozostawianiu bez zmian stóp procentowych jest taki, że muszą to być kwestie, które mogą jakoś znacząco zmieniać nasze codzienne życie. W istocie, mowa przecież o narzędziu, które dosłownie wpływa na to, ile wydać można pieniędzy – na to mgliste określenie składa się jednak nie para stóp, a aż pięć stóp podstawowych i różne inne stopy dodatkowe. Jeśli potrzebna byłaby definicja złożona z jednego słowa, w tym przypadku byłaby to z pewnością cena. Stopa procentowa jest ceną pieniądza, warunkuje po jakiej cenie banki sprzedają nam pieniądze na kredyt, a także po jakiej cenie my oddajemy w depozyt pieniądze bankom. Działanie tego instrumentu nie ogranicza się jednak wyłącznie do ustalania, czy bardziej opłaca się wpłacić oszczędności na lokatę, czy może wziąć jakiś kredyt, podstawowym zadaniem ekonomistów wyznaczających stopy jest bowiem zapewnienie szeroko pojętej stabilności polskiej walucie. Elementem układanki, który łączy ten demagogicznie brzmiący zestaw słów z przeciętnym obywatelem jest z kolei zjawisko inflacji.
