Najnowsze wydanie miesięcznika BANK dostępne w sklepach i online Sprawdź szczegóły i zapisz się na prenumeratę roczną -20% 
Zgodnie z opublikowanymi w czwartek danymi GUS, nominalna dynamika wynagrodzeń w sektorze przedsiębiorstw zatrudniających powyżej 9 osób obniżyła się we wrześniu do 6,6% r/r wobec 6,8% w sierpniu, kształtując się poniżej konsensusu rynkowego (7,1%) i naszej prognozy (7,4%). W ujęciu realnym, po skorygowaniu o zmiany cen, wynagrodzenia w firmach zwiększyły się we wrześniu o 3,9% r/r wobec wzrostu o 3,8% w sierpniu.
Wzrost zatrudnienia nieco zwalnia, natomiast wynagrodzenia rosną w tempie podobnym jak przed rokiem.
Przeciętne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw (w których liczba pracujących przekracza 9 osób) we wrześniu 2019 r. wzrosło o 6,6% r/r, zaś zatrudnienie w przedsiębiorstwach zwiększyło się o 2,6% r/r, podał Główny Urząd Statystyczny (GUS).
Na rynku pracy spotykają się obecnie przedstawiciele czterech pokoleń. Polaków w różnym wieku łączy m.in. przekonanie o dużym znaczeniu dobrego wynagrodzenia i atmosfery w pracy. Dzieli ich z kolei np. potrzeba bezpieczeństwa i dobrych relacji z szefem, a także chęć bycia docenionym.
Pewność siebie, odwaga w wyrażaniu potrzeb, networking i programy rozwojowe, organizowane przez pracodawców to elementy, których najbardziej brakuje do pełnego równouprawnienia kobiet w biznesie. Brak wiary w siebie i wyrażania własnych potrzeb to główne bariery wewnętrzne w aktywizacji według odpowiednio 49% i 53% respondentek raportu „Kobiety w finansach” powstałego we współpracy Antal, CFA Society Poland oraz Banku BPH.
Skokowe podwyższenie płacy minimalnej do 4000 zł w 2024 roku będzie miało negatywny wpływ na rynek pracy. W sposób nieuzasadniony zmniejszą się różnice między zarobkami osób z dyplomem a pracownikami niewykwalifikowanymi, ocenia Konfederacja Lewiatan.
Po zniesieniu limitu składek na ZUS nawet 60 proc. pracowników w innowacyjnych branżach otrzyma niższe wynagrodzenie. Firmy ograniczą wzrost wynagrodzeń i mogą zlikwidować część etatów – uważa Konfederacja Lewiatan.
Na rynku pracy za chwilę dyktować warunki będzie pokolenie Z. Chodzi o osoby urodzone w końcówce lat 90. XX w., które właśnie rozpoczynają karierę zawodową, czyli mowa także o świeżo upieczonych absolwentach polskich uczelni. To generacja pracowników, która jest nadzieją polskiej gospodarki.
Płaca minimalna stała się w Polsce już jakiś czas temu przedmiotem dyskusji, głównie w środowisku politycznym, ale też wśród pracodawców i pracowników. Jej wzrost obserwujemy nieprzerwanie niemal od 20 lat, a wpływ ma nie tylko na zwiększenie zasobności portfeli najmniej zarabiających. Niesie ze sobą o wiele większe skutki i choć zapowiedziano jej wyraźne podniesienie, to do poziomów zachodnioeuropejskich i tak nam wciąż daleko.
Konfederacja Lewiatan ocenia, że zniesienie limitu składek na ZUS zmniejszy zarobki pracowników – w innowacyjnych firmach, nawet o 10% – i zwiększy koszty działalności przedsiębiorstw, a wielu inwestorów zagranicznych w dłuższej perspektywie zrezygnuje z nowych inwestycji w Polsce i wybierze inne rynki.
Polscy politycy nie oszczędzają pracodawców. Niespełna miesiąc przed wyborami zasypują wyborców pomysłami dotyczącymi wysokości płacy minimalnej. Zła wiadomość jest jednak taka, że nie tylko partia rządząca nie ma dopracowanego pomysłu na kwestię najniższego wynagrodzenia. Pozostałe znaczące opcje polityczne również nie odrobiły lekcji z tego przedmiotu.
Według badania GfK Purchasing Power Europe 2018 średnia siła nabywcza w Polsce w 2018 r. wyniosła 7228 euro na mieszkańca, czyli mniej więcej połowę średniej europejskiej. Wskaźnik ten, obrazujący realną wartość pieniądza pokazuje, że pod względem finansów możemy pozwolić sobie na mniej niż statystyczny Europejczyk.
Mediana wynagrodzeń członków rad nadzorczych wzrosła o 5% r/r do 85 tys. zł w 2018 r., wynika z „Analizy wynagrodzeń rad nadzorczych spółek giełdowych 2018”, przygotowanej przez firmę doradczą PwC, zaprezentowanej podczas kolejnego spotkania Forum Rad Nadzorczych.
Szybsze podnoszenie wynagrodzeń staje się jednym z elementów konkurowania o pracownika i sposobem na ograniczenie rotacji w przedsiębiorstwach.
Zgodnie z opublikowanymi w środę danymi GUS, nominalna dynamika wynagrodzeń w sektorze przedsiębiorstw zatrudniających powyżej 9 osób wyniosła w sierpniu 6,8% r/r wobec 7,4% w lipcu, kształtując się poniżej naszej prognozy (7,0%) i powyżej konsensusu rynkowego (6,7%). W ujęciu realnym, po skorygowaniu o zmiany cen, wynagrodzenia w firmach wzrosły w sierpniu o 3,8% r/r wobec 4,4% w lipcu.
Ponad 82% przedsiębiorców zrzeszonych w Pracodawcach RP negatywnie oceniło perspektywy ich firm w 2020 roku w związku zapowiedziami podniesienia płacy minimalnej, wynika z ankiety organizacji.
Przeciętne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw (w których liczba pracujących przekracza 9 osób) w sierpniu 2019 r. wzrosło o 6,8% r/r, zaś zatrudnienie w przedsiębiorstwach zwiększyło się o 2,6% r/r, podał Główny Urząd Statystyczny.
Małe firmy, które nie potrzebują programistów na co dzień lub nie mogą pozwolić sobie na ich zatrudnienie, korzystają zwykle z usług zewnętrznego specjalisty. Takie przedsiębiorstwa coraz częściej są gotowe dostosować się do wolnych terminów wykonawcy usługi. Najczęściej zlecają mu stworzenie dedykowanego oprogramowania, a najbardziej poszukiwani są ci, którzy znają języki C/ C++ oraz JAVA – wynika z raportu Oferteo.pl. Specjaliści w tych obszarach mogą liczyć na miesięczne dochody przekraczające przeciętnie 8 tysięcy złotych.
Menedżerowie z pokolenia X mogą być synonimem sukcesu osiągniętego w Polsce po transformacji ustrojowej. Jednocześnie jednak, ci sami ludzie bywają zupełnie zagubieni, kiedy tracą pracę. A takie sytuacje będą zdarzały się coraz częściej, szczególnie że pracownicy z pokolenia Y chętnie ich zastąpią.
Na rynku powracający pracownicy, znani jako „returning kids” albo „boomerangers”, skupiają na sobie coraz większą uwagę pracodawców. Aż 94% menedżerów wyższego szczebla z sentymentem spogląda na swoich byłych podopiecznych, podczas gdy w 2015 inne studium pokazuje, że 76% firm akceptuje powroty. Niedobór talentów, zjawisko „job hoppers”, ale też przekonanie o wysokich kwalifikacjach odchodzących pracowników, a z ich strony – tęsknota za kulturą organizacyjną i możliwościami rozwoju, sprawiają, że ponowne zatrudnienie zyskuje na popularności.
