PKO Bank Polski / PKO BP

Wyprzedaż, która objęła również polskie aktywa finansowe, jest wynikiem globalnego dostosowania i wyrzucania z pozycji inwestycyjnej wszelkich niepewności. Im więcej impulsów pro wzrostowych z głównych gospodarek, tym więcej szans na „ostatecznie” przeniesienie pozycji inwestycyjnej do sektora akcji. Po „czarnym piątku” (w świetle ostatnich dostosowań wciąż trudno jest z całą pewnością stwierdzić, że są już one całkowicie za nami) wiemy już, że polski sektor reaguje na światowe ruchy tradycyjnie jak rynek wschodzący, a ogólna sytuacja na świecie wciąż stawia pod presją globalny rynek obligacji.

Poziomy na koniec tygodnia mówią więcej niż słowa. Po okresie „drożyzny” na polskiej krzywej i dyskontowania długoterminowych stóp procentowych na świecie na ultra niskich poziomach. weszliśmy w rozdział zwany „normalizacją”… choć obecnie ta „normalizacja” stoi w cieniu silnej globalnej awersji do ryzyka…

Tydzień temu japoński jen, a teraz walutą na którą zawrócona była uwaga całego świata finansów stał się amerykański dolar. Za sprawą nieoczekiwanego, jastrzębiego tonu wypowiedzi prezesa Fed na rynki padł blady strach. Wystarczyło, że B.Bernanke wypowiedział jedno zdanie:

Szok, którego doświadczył bez wątpienia rynek finansowy, miał swoje podstawowe podłoże w wycofania się z gry na utrzymanie super niskich kosztów finansowania na świecie. Rozwój sytuacji gospodarczej na świecie wciąż pozostawia wiele do życzenia, stąd optymizm B.Bernanke i załogi FOMC budzi wątpliwości w zakresie wytrzymałości amerykańskiej gospodarki na brak sygnałów ożywienia na rynkach zewnętrznych.

Po zaskakująco jastrzębim tonie wypowiedzi szefa Fed B.Bernanke po zakończonym w środę posiedzeniu FOMC rynki od pierwszych godzin wczorajszej sesji wciąż dostosowywały się do czekającej je nowej rzeczywistości, a zmiany jakie na nich zachodziły były bolesne. Inwestorzy zaczęli natychmiast wycofywać pieniądze z rynków wschodzących (ale nie tylko), a skutki ich działań odczuwalne były na rynkach akcji, papierów dłużnych i walutowych.

Zgodnie z oczekiwaniami środowa sesja europejska nie dostarczyła żadnych wrażeń. Rynek finansowy koncentrował się przede wszystkim na wieczornym komunikacie FOMC i późniejszej konferencji prezesa B.Bernanke. Potencjał do zmian dodatkowo ograniczał brak publikacji istotnych danych makroekonomicznych.

To raczej nie będzie czarny czwartek, ale bardzo prawdopodobnie dominować będą odcienie czerwieni, które wskazują na spadki cen szerokiej gamy aktywów.

Dzisiejszy dzień będzie się dłużył i nużył, więc tym, którzy mogą skorzystać ze słonecznej pogody  i ładować akumulatory przed „wieczorną imprezą” serdecznie to polecamy. Noc może być bowiem krótka i pełna emocji, nawet jeżeli wszystko (bądź prawie wszystko) zostało już przed dzisiejszym spotkaniem FOMC powiedziane, a rynek starał się znaleźć bezpieczny punkt pomiędzy faktem, że „tapering” (ograniczenie QE) kiedyś nastąpi, a tym że  skazy na gospodarce USA (i brak realnych zagrożeń proinflacyjnych) istotnie zmniejszają ryzyko szybkiej zmiany w polityce Fed.

Tak jak można było się tego spodziewać, poniedziałkowa sesja nie wniosła nic nowego do obrazu rynku głównej pary walutowej. Kurs EUR/USD dalej piął się lekko w górę, docierając pod koniec sesji amerykańskie w okolice 1,338.

Tak jak można było się tego spodziewać, poniedziałkowa sesja nie wniosła nic nowego do obrazu rynku głównej pary walutowej. Kurs EUR/USD dalej piął się lekko w górę, docierając pod koniec sesji amerykańskie w okolice 1,338. Niewiele działo się też na większości innych par walutowych. W Azji jen w stosunku do głównych walut
lekko potaniał wobec piątkowego zamknięciem tracąc około 1,2%. Notowania USD/JPY wzrosły do ponad 95,0 zaś EUR/JPY zbliżyły się do 127,0. Z kolei australijski dolar po chwilowym odreagowaniu wciąż zmaga się ze wsparciem na 0,95. Wyraźnie więc widać, że zmiany na światowym rynku walutowym były wczoraj niewielkie i to
pomimo kilku ważnych publikacji makroekonomicznych, jakie poznali inwestorzy.

Zaczęło się! Spotkanie FOMC, które może zmienić oblicze rynku finansowego i przetestować zasadność ostatnich ruchów na globalnym rynku, rozpoczyna się dzisiaj i stawia w tle (niemalże) wszystkie inne napływające z gospodarki światowej informacje. Chodzi tu de facto o dwa ostatnie ruchy: pierwszy – majowo/czerwcowy, który przecenił aktywa podwyższonego ryzyka (w tym obligacje krajów wschodzących), i drugi (z ostatniego tygodnia), który był odreagowaniem tego pierwszego.

Weekend na rynku walutowym od USA po Azję i Europę upłynął spokojnie. W rezultacie kurs EUR/USD w poniedziałek od rana oscyluje w okolicach 1,33. Przed spadkiem poniżej tego wsparcia wybroniła euro piątkowa publikacja słabszego od oczekiwań czerwcowego wskaźnika nastrojów w USA. Według wstępnych danych indeks
Uniwersytetu Michigan obniżył się w bieżącym miesiącu do 82,7 pkt z 84,5 pkt miesiąc wcześniej. W Azji para USD/JPY odbiła się od wsparcia na 93,9 i dzisiaj od rana zmaga się z poziomem 95,0.

Ruch przygotowujący rynek finansowy na posiedzenie FOMC w środę, skonsumował niemal połowę osłabienia polskiego długu, które obserwowaliśmy od majowych dołków do końca pierwszej dekady czerwca. DS1023, który jeszcze w środę testował poziom, 4,04% skończył piątkową sesję poniżej 3,70%. Jest to efekt zmiany oczekiwań
dotyczących polityki Fed w najbliższych tygodniach a nawet miesiącach. Skrajny ruch czyszczący globalny rynek obligacji (choć nie tylko) z wpływu taniego pieniądza spotkał się z ideą racjonalizującą oczekiwania dotyczące tzw.taperingu (ograniczenia) polityki poluzowania ilościowego (QE) przez Rezerwę Federalną. Doprowadziło to również do przybliżenia EUR/PLN do strefy 4,20 (choć atak piątkowy nie został zakończony sukcesem) wpisując się w scenariusz umocnienia również na krótszym końcu polskich krzywych.

Podsumowanie tygodnia najlepiej zamknąć w jednym słowie: „zmienność”. To co wywołuje rynkową zmienność, to niepewność dotycząca perspektyw polityki ilościowej głównych banków centralnych. Intensyfikacja tych obaw pchnęła wzwyż rentowności tak na rynkach bazowych jak i w grupie krajów rozwijających się, w tym w Polsce.

Bez wątpienia „bohaterem” tego tygodnia na rynku walutowym okazał się japoński jen. Po wtorkowym posiedzeniu Banku Japonii (BoJ), kiedy to wbrew oczekiwaniom rynkowym nie zapadły żadne dodatkowe działania w zakresie luzowania ilościowego, na parach jenowych pojawiła się silna wyprzedaż walut zagranicznych. 

Wszyscy wyczekiwaliśmy publikacji dotyczącej dynamiki wzrostu cen w maju. A ta nie zawiodła. Swoim spadkiem nie tylko pokonała konsensus rynkowych (0,7%r/r), ale i osiągnęła poziom najniższy od 6 lat, kojąc tym samym zszargane nerwy ostatnią przeceną. GUS podał, że w maju inflacja CPI w ujęciu r/r obniżyła się do 0,5% (z 0,8% w kwietniu), notując jednocześnie -0,1% w skali miesiąca.

Czwartek na rynku głównej pary  walutowej można określi jako kolejny, pozbawiony większych emocji dzień. Od początku tygodnia wspólna waluta systematycznie przełamuje kolejne poziomy oporu, jednak bez widocznych gwałtownych zmian.

Na polskim rynku stopy doszło do odreagowania. Szanse na spadki wzdłuż krzywych widoczne były już na otwarciu wczorajszej sesji, a wynikały m.in. z uspokojenia nastrojów na bazowych rynkach jak i naturalnego odreagowania po bardzo dużym ruchu. Pozytywny impuls dla wyceny polskich obligacji nadszedł również z porannego umocnienia PLN. Po zetknięciu się z psychologiczną „czwórką” jeszcze w trakcie wczorajszej sesji, benchmark 10Y DS1023 ruszył w stronę poziomu 3,90% (wczorajsze minimum; zamknięcie nastąpiło nieco powyżej tego poziomu). Spadkom nie oparł się także środek i krótki koniec krzywej. PS0718 zamykała dzień na poziomie 3,43%, podczas gdy OK0715 odrobiła również ponad 10pb osiągając poziom 2,77%.

Środową sesję na rynku głównej pary walutowej rozpoczęliśmy w okolicach poziomu 1,33 USD za euro. Opublikowane przed południem dane na temat produkcji przemysłowej w strefie euro istotnie nie zmieniły obrazu rynku, choć ich wydźwięk pozytywnie zaskoczył i dobrze wróży kondycji gospodarczej wspólnoty. Eurostat podał,
że w kwietniu dynamika wzrostu produkcji wyniosła +0,4% m/m i -0,6% r/r wobec oczekiwań analityków na poziomie -0,2% m/m i -1,2% r/r. Kurs EUR/USD wzrósł tylko kosmetycznie. Najwyraźniej jednak nie był to argument, by móc nasilić dominujący od początku tygodnia ruch wzrostowy euro/dolara. Co więcej, w kolejnych godzinach środowego handlu na rynku chwilowo przeważać zaczęła nawet podaż.

Wtorek był kolejnym dniem tygodnia pozbawionym publikacji istotnych z punktu widzenia potencjalnych działań Fed danych. Nieustannie bowiem, tym na co rynki skupiają całą swoją energię pozostanie szukanie odpowiedzi na pytanie: kiedy Rezerwa Federalna zacznie ograniczać QE. Podczas wczorajszej sesji kurs EUR/USD pozbawiony nowych impulsów powoli, ale sukcesywnie wciąż piął się w górę, docierając w okolice 1,332. Rynek pozostawał jednak ostrożny w oczekiwaniu na werdykt niemieckiego Trybunału Konstytucyjnego, który rozpoczął wczoraj dwudniową rozprawę.