Komentarze ekspertów

Ponad 30 punktów w 7 dni pokonała rentowność amerykańskiej 10-latki. Uruchomienie strony popytowej po otwarciu w okolicy 1,93% (co zafundował szeroko cytowany artykuł na temat mapy drogowej Fed w drodze do normalizacji polityki monetarnej) znalazło przeciwnika, którego nie da się w tej rozgrywce pominąć. Jest nim amerykańska gospodarka.

Powrót do przyszłości na początku tygodnia stromi krzywe bazowe. Co to oznacza? Po pierwsze powrót do idei Great Rotation, która na rzecz wyższego ryzyka miałaby zakończyć erę obligacji, a jednocześnie rosnące przekonanie o kończącej się erze ultra-niskich stóp procentowych na rynkach pieniężnych z tytułu implementacji strategii wyjścia z polityki „czasu kryzysu”.

Piątek na rynku walutowym upłynął pod znakiem umocnienia dolara względem euro oraz osłabienia złotego względem oby tych walut. Kurs EUR/USD spadł poniżej 1,30, EUR/PLN wzrósł z około 4,13 do około 4,15, natomiast USD/PLN z około 3,16 do około 3,20.

Przez ostatnie dwa tygodnie na rynki finansowe napływało sporo ważnych informacji, decyzyjne posiedzenia głównych banków centralnych przyniosły kilka niespodzianek, w konsekwencji czego na głównych parach walutowych doszło do silnych zmian prowadzących do testów ważnych dla nich poziomów technicznych.

W poprzednim tygodniu okazało się, ze czerwiec nie musi być lepszy od maja, nawet jeśli to lipiec miał być dla Rady Polityki Pieniężnej najbardziej komfortowym momentem do obniżenia kosztów finansowania. Prognozowanie decyzji RPP obarczone jest istotnym ryzykiem wynikającym z różnic zdań przedstawicieli RPP na temat perspektyw polskiej gospodarki, jak i odpowiedzi jaką polityka pieniężna ma dać owym scenariuszom.

Dolar odbudowuje pozycje, umacniając się od Europy po Azję i Australię. Czwartkowa sesja na rynku głównej pary walutowej przyniosła osłabienie euro do 1,31 USD pogłębione do 1,30 USD podczas sesji azjatyckiej. Dzień wcześniej para testowała opór na 1,3194. Przed południem nie poznaliśmy wiele danych makroekonomicznych szczególnie istotnych dla notowań euro/dolara. Najwyraźniej więc początkowo zadziałała technika i bliskość ważnej strefy oporów 1,32-1,325 USD. Następnie uwagę należy zwrócić na zmiany jakie zachodziły na rynku japońskiego jena i dzisiaj w nocy na rynku dolara australijskiego podczas czwartkowej sesji.

Globalna polityka pieniężna pozostaje w trybie ultra-luźnym. Szereg krajów w tym tygodniu, głównie krajów azjatyckich, wchodzi do klubu krajów obniżających koszt finansowania (walcząc o konkurencyjność cenową na globalnym rynku i stawiając czoło relatywnej sile swoich walut głownie wobec japońskiego jena).

Dokładnie w rocznicę ostatniej podwyżki stóp procentowych o 25pb Rada Polityki Pieniężnej obniżyła koszt pieniądza w Polsce po raz szósty od listopada 2012 roku. Konsensus ekonomistów nie wskazywał na obniżkę stóp procentowych już w maju, co w naszej ocenie jest konsekwencją przywiązania do  analizy rozkładu głosów poszczególnych członków w podzielonej co do sposobu prowadzenia polityki pieniężnej Rady. Decyzja była zgodna z wyceną rynkową prezentowaną przez rynek FRA.

Rada obniżyła stopy, ekonomiści zaskoczeni, a złoty umacnia się. Tak w skrócie można opisać wczorajszy przebieg wydarzeń na krajowym rynku walutowym. Od pierwszych godzin środowego handlu na rynku PLN wyczuwało się atmosferę wyczekiwania na najważniejsze nie tylko w tym miesiącu, ale może i w roku wydarzenie – decyzję RPP dotyczącą kształtu polityki monetarnej podejmowaną pod presją rynku.