Komentarze ekspertów
Ekonomiczne Sygnały, 09.10.2014
Duże wahania i utrzymanie kursu złotego do euro bez większych zmian w skali dnia; bardzo silna przecena dolara; silny wzrost cen obligacji – to krótkie podsumowanie emocjonującej środy. Cięcie stóp o 50 pkt bazowych w Polsce wywołało osłabienie złotego i umocnienie obligacji. Wieczorem relacja z posiedzenia Fed doprowadziła w sesji amerykańskiej do znaczącego umocnienia złotego, ponieważ Fed zasygnalizował obawy o skutki umocnienia dolara.
RPP zdecydowała się obniżyć stopę referencyjną o 50 pb, stopę lombardową o 100 pb, pozostawiając stopę depozytową bez zmian w wysokości 1,00%. Fakt, że RPP zdecydowała się obniżyć stopę referenycjną o 50 pb, oznacza, że dąży do silnego obniżenia rynkowych stóp procentowych, aby w istotny sposób zmniejszyć koszt finansowania w gospodarce.
Wydarzeniem środy na krajowym rynku walutowym jest posiedzenie RPP. Na świecie takim wydarzeniem natomiast będzie publikacja tzw. minutek FOMC. To pierwsze wydarzenie może osłabić złotego, drugie umocnić dolara.
Ożywienie na warszawskiej giełdzie sprawiło, że spośród inwestorów powierzających oszczędności funduszom inwestycyjnym, największe zyski zanotowali ci, którzy nie stronią od ryzyka. Ale również i ci ceniący sobie przede wszystkim bezpieczeństwo nie powinni mieć powodów do narzekania.
Oczekiwanie na obniżkę stóp procentowych przez Radę Polityki Pieniężnej, niepokojące dane z Niemiec, wzrost awersji do ryzyka na rynkach globalnych oraz lekki spadek kursu EUR/USD miały dziś negatywny wpływ na notowania złotego.
Początek tygodnia na rynku stopy procentowej rozpoczął się od spadku rentowności obligacji skarbowych na całej długości krzywej. Do południa kwotowania obniżyły się o 2-4 pb w relacji do poziomów piątkowych. Przy braku impulsów z kraju tym razem rynek wzmocniły publikowane dane makroekonomiczne w Niemczech. Sierpniowe zamówienia przemysłowe z niemieckiej gospodarki okazały się wyraźnie niższe od oczekiwań rynkowych: -5,7% m/m wobec prognozowanych -2,5%.
Ubiegłotygodniowe dane gospodarcze z Niemiec i pozostałych państw strefy euro potwierdzają tezę, że EBC powinien zrobić coś ponad dbanie o stabilność cen, czyli minimum do którego go zobowiązuje mandat. Koniunktura przemysłowa w niemieckiej gospodarce słabnie. Również angielski sektor przemysłowy cierpi na skutek mocnego funta.
Najważniejszym wydarzeniem ostatniego tygodnia było czwartkowe posiedzenie Europejskiego Banku Centralnego (ECB). W poprzednich miesiącach EBC podjął szereg kroków w celu złagodzenia polityki pieniężnej, w tym: obniżył stopy procentowe (jako pierwszy z wielkich banków centralnych zredukował stopę dyskontową do ujemnej wartości, konkretnie na -0,20%); zaoferował bankom komercyjnym tanie kredyty długoterminowe (TLTRO) oraz zapowiedział luzowanie ilościowe poprzez wykup papierów wartościowych (ABS i covered bonds).
Rozmowa rynkowa z Robertem Ślepaczukiem, szefem inwestycji ilościowych, oraz Krzysztofem Izdebskim, zarządzającym funduszami obligacji w Union Investment TFI
Notowania większości surowców idą w dół od końca czerwca. W ciągu zaledwie trzech miesięcy indeks CRB stracił 11,5 proc. Powszechność tej tendencji wskazuje, że jej przyczyny mają charakter systemowy. Można do nich zaliczyć z pewnością słabość globalnej gospodarki, politykę Fed i wynikającą z niej rosnącą siłę dolara. Taki układ czynników nie rokuje rynkom surowcowym pomyślnej przyszłości.
Przez większą cześć czwartku obserwowaliśmy wzrosty dochodowości niemieckich i amerykańskich papierów skarbowych. Dochodowości przesuwały się w górę pomimo negatywnego zaskoczenia danymi o inflacji producenckiej w Eurostrefie (PPI r/r spadł z minus 1,3% w lipcu do minus 1,4% w sierpniu) oraz danymi o zamówieniach w USA. W efekcie krzywa amerykańska przesunęła się w górę o 2 pb. w segmencie 10Y, zaś niemiecka w podobnej skali na całej swojej długości.
