Najnowsze wydanie miesięcznika BANK dostępne w sklepach i online Sprawdź szczegóły i zapisz się na prenumeratę roczną -20% 
Nie sprzedamy Pekao – przekonywali latami przedstawiciele włoskiego UniCredit. Sprzedali. Nie sprzedamy Banku Millennium – przekonują przedstawiciele portugalskiego Millennium bcp. Jeszcze nie sprzedali, ale w sytuacji, gdy wartość rynkowa właściciela jest niższa niż jego własności, nic nie jest niemożliwe.
PKO BP kupił za 850 mln zł Raiffeisen Leasing. – Kiedy pojawia się okazja, to warto skorzystać. Cieszę się, że PKO wzięło udział w zwycięski sposób w kupnie, że udało się po bardzo dobrej cenie pozyskać te aktywa – powiedział w czwartek PAP wicepremier Mateusz Morawiecki. Ja pozwolę sobie przypomnieć słowa pewnego sprzedawcy: Kiedy klient chce kupić coś tanio i najwyższej jakości, odpowiadam: A po co Panu dwa urządzenia?
Przez siedem miesięcy tego roku banki zarobiły netto 8,65 mld zł wobec 8,73 mld zł rok wcześniej. Nowy podatek im nie zaszkodził? Znalazły dodatkowe źródła dochodu? Medal jak zwykle ma dwie strony.
Były propozycje ulżenia doli frankowiczów autorstwa poprzedniej koalicji rządowej. Była propozycja nowego prezydenta (pierwsza), z „kursem sprawiedliwym”. Obie zaginęły w pomroce dziejów, poddane miażdżącej krytyce przez Komisję Nadzoru Finansowego. Banki miały swoją ofertę. Teraz mamy kolejne pomysły.
I może się stać: będziemy mieli jeden prawie państwowy bank – PKO BP – i prawie państwową grupę bankowo-ubezpieczeniową. PZU jest coraz bliższe kupienia Banku Pekao. Razem z Alior Bankiem (właśnie przejmuje część BPH) i – może – Raiffeisenem stworzy potężną siłę. W Polsce. A może nie tylko?
Projekt Kodeksu urbanistyczno-budowlanego, który 30 września br. został skierowany do uzgodnień międzyresortowych oraz konsultacji publicznych, ma na celu całościowe uregulowanie przepisów dotyczących procesu inwestycyjnego i ładu przestrzennego na obszarze całego kraju. W jednej ustawie mają się znaleźć spójne przepisy obecnie zawarte w ponad 80 ustawach. Ustawa jest dość obszerna – projekt zawiera ponad sześćset artykułów na ponad 200 stronach, nie licząc załączników i przepisów wykonawczych, które zapewne się pojawią.
O czymże dumać na paryskim bruku?
Siędę, napiszę jaką rzecz do druku (…).
Tak zaczyna się parafraza, a właściwie unowocześnione streszczenie Pana Tadeusza pióra nieodżałowanego Andrzeja Waligórskiego. W przypadku autora problem można określić krótko: o czymże pisać na warszawskim bruku?
Banki przyciągają klientów promocjami i bonusami. Wydają pieniądze po to, żeby ciąć koszty. Paradoks? Nie. Chodzi o zmniejszenie liczby placówek i zatrudnienia.
Minister rozwoju został właśnie ministrem finansów. Przypomina mi się sytuacja, jaka ponoć miała miejsce dawno temu na pewnej warszawskich uczelni. Prodziekan jednego z wydziałów był jednocześnie prorektorem ds. administracyjnych. Jako prodziekan napisał do prorektora pismo w sprawie zakupu krzeseł do dziekanatu. Jako prorektor spojrzał na pismo, zakrzyknął: Idiota! Krzeseł mu się zachciewa! Po czym podarł pismo i wrzucił je do kosza.
To już kiedyś cytowałem: cokolwiek czynisz, czyń mądrze i oczekuj końca. Ale to rzymskie przysłowie należałoby wykuć na kamiennych tablicach i wmurować we wszystkich urzędach centralnych, z Sejmem na czele. I Ministerstwem Finansów obok tego czoła. Bo duża część tam działających tylko czyni. Często głupio, a o oczekiwaniu na koniec mowy nie ma.
Na początek nawiązanie do poprzedniego felietonu. Dwie wiadomości z ASZdziennika: „Walec na niemieckich numerach wjechał w grupę bezbronnych mężczyzn. Mówi się o 11 ofiarach.” I „Cały skład Borussi Dortmund został zatrzymany po meczu z Legią. Śledczy zarzucają niemieckiej drużynie sześciokrotne znieważenie narodu polskiego”. Tyle w tej bolesnej kwestii.
KNF alarmuje (od dawna): na foreksie zarabiają właściciele tylko ok. 20 proc. rachunków. To nie znaczy, że pozostali tracą – ktoś słusznie zwrócił uwagę, że mamy jeszcze takie zjawisko, jak rachunki nieaktywne. Tak czy owak, forex to nie jest rynek, na którym wystarczy zainwestować, żeby zarobić. Tymczasem moja skrzynka mailowa pełna jest listów, zachecających – w najlepszym przypadku – do pobrania bezpłatnego „przewodnika handlowego”: bezpłatnego, ale wartego fortunę – zachęca iFOREX („jest nazwą handlową iCFD Limited, dawniej znany jako "iFOREX Cyprus Limited", autoryzowanym i nadzorowanym przez Cypryjski Urząd Securities and Exchange Commision (CYSEC)”).
Po rozczarowujących deklaracjach i braku działań ze strony Europejskiego Banku Centralnego i w oczekiwaniu na zbliżające się posiedzenie Fed, w nadchodzącym tygodniu inwestorzy będą się koncentrować na danych dotyczących inflacji oraz produkcji przemysłowej.
Od dziesięciu lat wśród kupujących obligacje skarbowe dominują osoby powyżej pięćdziesiątego roku życia. Młodzi adepci oszczędzania zadecydowanie się od tych papierów odwracają. W lipcu zwiększyło się grono nabywców w wieku 35-50 lat, co można częściowo wiązać z „efektem 500+”, ale wpływ tego programu na wzrost skłonności do oszczędzania nie jest zbyt duży.
Pamiętam z lat ’90 pewnego ekonomistę, który ostro krytykował resort finansów za podwyższanie kwoty akcyzy paliwowej tłumacząc, że wpływa to na wzrost wszystkich cen: drożeje transport, a zatem i produkcja. Kiedy został urzędnikiem tegoż resortu i nastąpiła kolejna podwyżka, tłumaczył, że nie wpłynie ona na podwyżki cen!
Po zaskakująco słabym lipcowym odczycie, sierpień przyniósł wzrost wskaźnika PMI dla polskiego przemysłu z 50,3 do 51,5 punktu. Choć zbyt wcześnie, by na tej podstawie wnioskować, że sygnały spowolnienia zostały zanegowane, to poprawa jest wyraźnie widoczna. Tym razem zawdzięczamy ją w dużym stopniu silnemu wzrostowi eksportu. Zwiększyła się także wielkość zamówień krajowych, co w połączeniu z impulsem od odbiorców zagranicznych skutkowało przyspieszeniem produkcji.
Tak zwana „mała ustawa reprywatyzacyjna”, a formalnie nowelizacja ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 r., w bardzo szerokim zakresie rozwiązuje problem gruntów warszawskich przejętych tzw. dekretem Bieruta. Pozostała część kraju, wraz z wieloma dużymi miastami, pozostaje w dotychczasowym stanie prawnym, a więc i z dotychczasowymi problemami.
Podstawowe założenia przyszłorocznego budżetu nie budzą większych kontrowersji. Głównym przedmiotem krytyki stała się wielkość deficytu, jednak największe ryzyko dotyczy możliwości osiągnięcia planowanych dochodów. Sytuację dodatkowo utrudnia wysoka niepewność związana z warunkami, w jakich przyjdzie budżet realizować.
Budżet, wyciek danych, Trybunał, frankowicze… O tym nie napiszę, bo – jak wiele innych osób – mam tego serdecznie dosyć. Podobnie jak kilkudziesięciu innych tematów, które przewijają się w mediach wszelkiej proweniencji. Najchętniej zamknąłbym się gdzieś, gdzie ten zgiełk nie dociera, obłożył książkami (prawdziwymi, nie elektronicznymi) i przeczekał.
W nadchodzącym tygodniu GUS opublikuje ostateczne wyliczenie dynamiki PKB za drugi kwartał oraz poda wstępny szacunek sierpniowej inflacji. Z nadzieją będziemy czekać na sygnały wysyłane przez wskaźnik PMI. Światowe rynki uwagę skoncentrują przede wszystkim na informacjach o sytuacji na amerykańskim rynku pracy.
