Archiwum KF

Według Narodowego Banku Polskiego 78 proc. Polaków korzysta z usług bankowych. Oznacza to, że dość dokładne dane osobowe ponad 30 mln osób spoczywają w setkach baz danych na tysiącach serwerów należących do instytucji finansowych. Bezwzględna ich ochrona to powinność prawna zarządców, jednak w przypadku banków strzeżenie tajemnicy to również dowód rzetelności, niezawodności i zaufania.

Dziesiątki liter i cyfr, złożonych w jedną całość, zapełniających kolejne rubryki dowodu osobistego. Za tym ciągiem znaków kryje się jednak coś ważniejszego – ludzka tożsamość. Ona zaś określa świadomość jednostki, podkreśla jej wyjątkowość i niepowtarzalność. Są tacy, którzy potrafią te cechy opisać i skatalogować w formie danych. A kto ma do nich dostęp, ten dopiero ma prawdziwą siłę!

Ostatnie rekomendacje Komisji Nadzoru Finansowego – S (II) wraz z tegorocznym projektem zupełnie nowej Rekomendacji S oraz Rekomendacja T znacząco wpłynęły i wpłyną na rynek kredytów w Polsce. Większość banków zmieni politykę ich przyznawania, zaostrzone zostaną procedury oceny zdolności kredytowej potencjalnych kredytobiorców. A zatem – bezpieczeństwo systemu kosztem trudności w uzyskaniu kredytu przez zwykłego Kowalskiego?

Autorem tego określenia jest czołowy dziennikarz zajmującej się gospodarką telewizji CNBC Larry Kudlow. Słowo, choć jeszcze niezbyt znane w Polsce, zrobiło na początku października natychmiastową karierę w prasie i na Twitterze. Według wielu ekspertów to prawdopodobna zapowiedź nowego kryzysu amerykańskiego systemu bankowego, który szybko może dotknąć finanse na innych kontynentach.

5,7 mld USD lub 52 proc. PKB Gruzji, tyle wyniosła pomoc zagraniczna dla tego państwa – szacuje Trevor Cullinan ze Standard & Poor’s.

Ta wyjątkowa sprawa sądowa przyciągnęła uwagę szerokiej publiczności i niemal całego świata finansów. Do Paryża na ogłoszenie wyroku przyjechało kilkuset wysłanników prasy branżowej ze wszystkich kontynentów.

Odbył się pierwszy w historii środowisk bankowych Polski i Chin „okrągły stół” branżowy. W Chinach przebywała też grupa polskich bankowców. Spotkali się oni z przedstawicielami najważniejszych instytucji finansowych Państwa Środka.

Czają się wszędzie, skrupulatnie obserwują swoją ofiarę, aby już chwilę później wykorzystać choćby krótki moment nieuwagi i odebrać jej to co ma najcenniejsze – tożsamość…

Odwaga. Teoretycy od zarządzania zdecydowanie nie doceniają tego elementu, koncentrując swoją uwagę na jeśli nie twardych, to przynajmniej twardawych elementach. Z kolei praktycy chyba nie są zdolni do tego typu wiwisekcji. W rezultacie, gdy mówimy o tworzeniu nowych produktów czy ogólniej procesie innowacyjności, umyka chyba jedna z fundamentalnych przesłanek, jaką jest wielowymiarowa odwaga. Chodzi bowiem nie tylko o zdolność odmiennego i kreatywnego spojrzenia na potrzeby rynku, ale także zdolność do krytycznej oceny własnej oferty, gotowość pójścia w nieznane, jeśli produkt jest tak bardzo odkrywczy, że żadne badania nie są w stanie potwierdzić gotowości rynku na jego przyjęcie.

Okres zawieszenia dyscypliny finansowej na kołku zwolna mamy za sobą. W imię przywrócenia globalnej równowagi makroekonomicznej zapomniano w praktyce o dyscyplinie finansowej. Zewnętrznym kosztem tego typu niecodziennej polityki pieniężnej banków centralnych G-20 stał się wysoki deficyt budżetowy, deficyt na rachunku bieżącym bilansu płatniczego oraz stymulowanie eksportu za pomocą deprecjacji kursu walutowego.

Każdy z nas wie, że przyszłości nie da się przewidzieć. Niemniej każdego dnia cała rzesza analityków próbuje oszacować prawdopodobieństwo zaistnienia pewnych wydarzeń na rynkach finansowych. I jest to dość dochodowy biznes, gdyż najlepsze analizy nie trafiają do każdego, a tylko do wybranych klientów.

W przededniu wielkiej recesji zdecydowana większość ekonomistów zgadzała się co do tego, że kraje rozwijające się, w tym rynki wschodzące, takie jak Polska, są na tyle samodzielne, że podatność na ewentualne szoki zewnętrzne (czytaj: w gospodarkach rozwiniętych) nie powinna prowadzić do poważniejszych wstrząsów w gospodarce krajowej.

Rozmowa z Janem Maciejewiczem, prezesem zarządu Infovide-Matrix i Mariuszem Nowakiem, partnerem odpowiedzialnym za sektor bankowości w Infovide-Matrix

Tempo dostosowywania polskiego systemu rozliczeń międzybankowych do standardów europejskich może być powodem do dumy dla całej branży bankowej. Dzięki bardzo wczesnemu wdrożeniu systemu EuroELIXIR, w którym rozliczane są międzybankowe zlecenia płatnicze nominowane w euro, Polska stała się niemal od początku swojego członkostwa w Unii Europejskiej pełnoprawnym uczestnikiem infrastruktury płatniczej w euro. Ale sukcesów jest znacznie więcej. Co udało się osiągnąć w dziedzinie unifikacji standardów do tej pory i jakie zmiany czekają nas w najbliższym czasie?

Trzy dni trwało XVI Polskie Forum Kapitałowo-Finansowe TWOJE PIENIĄDZE 2010. Od 14 do 16 października w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie ekonomiści, przedsiębiorcy oraz przedstawiciele sektora bankowego rozmawiali o perspektywach rozwoju krajowego rynku finansowego.

Wraz z ostatnim dniem III kwartału 2010 r. zakończył się proces przebudowy Systemu AMRON. Przebudowa ta podzielona była na trzy etapy. Pierwszy etap polegał na wprowadzeniu zmian technologicznych znacznie poprawiających komfort pracy użytkowników z aplikacją oraz zmian w strukturze bazy danych, dzięki którym wprowadzanie danych do bazy stało się łatwiejsze i bardziej przejrzyste.

Firmy zajmujące się świadczeniem usług w zakresie ściągania należności nie muszą bać się o przyszłość. I to z wielu powodów. Klienci firm zarządzających wierzytelnościami są coraz bardziej świadomi korzyści, jakie płyną z dbałości o płynność finansową swoich przedsiębiorstw. Prawa staje się dla firm windykacyjnych coraz przychylniejsze. Ponadto sama sytuacja ekonomiczna w kraju i na świecie skłania zarządzających przedsiębiorstwami do zaangażowania specjalistów od wierzytelności w gospodarowanie finansami swoich firm.

Cechą wspólną wszystkich instytucji finansowych, poza rodzajem świadczonych usług, jest ich rozproszenie. Rozmieszczenie na mapie kraju oraz wyposażenie w różne typy urządzeń do druku sprawia, że efektywne zarządzanie flotą urządzeń drukujących i nadzór nad jej prawidłowym funkcjonowaniem są trudne. Ciężko jest bowiem zarządzać nią zdalnie, odpowiadać na zapotrzebowanie w materiały eksploatacyjne i reagować na każdy problem, nie będąc na miejscu. Zatrudnienie osoby dedykowanej do takiej pracy w każdej placówce wiąże się natomiast z dużymi kosztami.