Komentarze ekspertów
W poszukiwaniu inwestycyjnych szans w Europie
Obecnie panuje powszechne przekonanie, że w Europie peryferyjnej zachodzą strukturalne zmiany, a kombinacja kilkuletniego „zaciskania pasa” oraz deregulacji zaczyna przynosić korzystne rezultaty w takich krajach, jak Hiszpania czy Portugalia. Włochy także najwyraźniej zmierzają w kierunku bardziej reformatorskiej polityki. Jednocześnie pojawia się coraz więcej powodów do obaw o tempo rozwoju gospodarczego.
Ubiegłotygodniowe dane gospodarcze z Niemiec i pozostałych państw strefy euro potwierdzają tezę, że EBC powinien zrobić coś ponad dbanie o stabilność cen, czyli minimum do którego go zobowiązuje mandat. Koniunktura przemysłowa w niemieckiej gospodarce słabnie. Również angielski sektor przemysłowy cierpi na skutek mocnego funta.
Początek nowego, ubogiego w publikacje danych makroekonomicznych, tygodnia rozpoczyna się spokojnie. Po piątkowym dynamicznym umocnieniu dolara na międzynarodowym rynku, dziś kurs EUR/USD oscyluje wokół poziomu 1,25. Stabilne wokół poziomu 4,19 są natomiast notowania pary EUR/PLN.
Euro (EUR) straciło na wartości i obecnie jest notowane na poziomie 1.2500 w stosunku do dolara amerykańskiego (USD). Wspólna waluta straciła na wartości po ujawnieniu w piątek lepszych danych z raportu o zatrudnieniu w USA, które wskazują na poprawę amerykańskiej gospodarki i mogą być zapowiedzią, wcześniejszego niż oczekiwano, podwyższenia poziomu stóp procentowych.
Najważniejszym wydarzeniem ostatniego tygodnia było czwartkowe posiedzenie Europejskiego Banku Centralnego (ECB). W poprzednich miesiącach EBC podjął szereg kroków w celu złagodzenia polityki pieniężnej, w tym: obniżył stopy procentowe (jako pierwszy z wielkich banków centralnych zredukował stopę dyskontową do ujemnej wartości, konkretnie na -0,20%); zaoferował bankom komercyjnym tanie kredyty długoterminowe (TLTRO) oraz zapowiedział luzowanie ilościowe poprzez wykup papierów wartościowych (ABS i covered bonds).
Obecnie wszystkie argumenty, zarówno te fundamentalne, jak i techniczne, przemawiają na korzyść amerykańskiej waluty. Pytanie, czy to paradoksalnie nie jest zapowiedź korekcyjnego osłabienia dolara? Wszak większość rzadko ma rację.
Zgodnie z przewidywaniami ekonomistów, koniec tygodnia na rynku walutowym upłynął pod znakiem dalszej aprecjacji amerykańskiej waluty. Dobre dane napływające z tamtejszego rynku pracy – gdzie we wrześniu stopa bezrobocia spadła do najniższego poziomu od lipca 2008 roku (5.9%), natomiast liczba miejsc pracy w sektorze pozarolniczym wzrosła o 248K – przyczyniły się do znaczącego umocnienia wartości dolara w stosunku do większości walut, w tym także polskiego złotego.
Lepsze dane makro z USA (patrz niżej) umocniły dolara oraz generalnie przeceniły złotego. Wysoki wzrost zatrudnienia oznacza wyższe prawdopodobieństwo podwyżek stóp procentowych w dolarach w 2015 r., co przekłada się na mniejszą relatywną atrakcyjność aktywów na rynkach wschodzących. Choć warto dostrzec, że polskie aktywa zareagowały na impulsy z USA w ograniczonym stopniu.
W piątek słabsze niż oczekiwano i gorsze niż poprzednie odczyty PMI-usługi w Europie utrzymywały przez pierwszą część dnia rentowności w niemieckich i amerykańskich obligacji na niskich poziomach. Silniejszy ruch w górę spowodowała dopiero publikacja danych z rynku pracy w USA (stopa bezrobocia spadła z 6,1% do 5,9%, podczas gdy non-farm payrolls zaskoczyły w górę o 33 tys.). Jednak wyraźną przecenę przyniosła dopiero publikacja informacji o lepszych niż oczekiwano danych ISM-usługi. W konsekwencji krzywa amerykańska przesunęła się w górę o 5-6 pb. w segmencie 2Y-5Y i 3 pb. w segmencie 10Y. Ruch na krzywej niemieckiej był nieco mniejszy i wyniósł 1 pb. w segmencie 2Y i 3 pb. w segmencie 5Y-10Y.
Rozmowa rynkowa z Robertem Ślepaczukiem, szefem inwestycji ilościowych, oraz Krzysztofem Izdebskim, zarządzającym funduszami obligacji w Union Investment TFI
1 października 2014 roku Rada Nadzorcza Spółki INVENTUM Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych S.A. powołała Roberta Ciach do Zarządu Spółki. Od 4 października będzie on Prezesem Zarządu Spółki.
Notowania większości surowców idą w dół od końca czerwca. W ciągu zaledwie trzech miesięcy indeks CRB stracił 11,5 proc. Powszechność tej tendencji wskazuje, że jej przyczyny mają charakter systemowy. Można do nich zaliczyć z pewnością słabość globalnej gospodarki, politykę Fed i wynikającą z niej rosnącą siłę dolara. Taki układ czynników nie rokuje rynkom surowcowym pomyślnej przyszłości.
Mijają cztery lata od pojawienia się na naszej giełdzie pierwszego funduszu typu ETF. Nie można jednak powiedzieć, żeby instrument ten spotkał się z dużym zainteresowaniem ze strony polskich inwestorów. A szkoda, bo w porównaniu z klasycznymi funduszami akcji jest tańszy i bardziej zyskowny.
Przez większą cześć czwartku obserwowaliśmy wzrosty dochodowości niemieckich i amerykańskich papierów skarbowych. Dochodowości przesuwały się w górę pomimo negatywnego zaskoczenia danymi o inflacji producenckiej w Eurostrefie (PPI r/r spadł z minus 1,3% w lipcu do minus 1,4% w sierpniu) oraz danymi o zamówieniach w USA. W efekcie krzywa amerykańska przesunęła się w górę o 2 pb. w segmencie 10Y, zaś niemiecka w podobnej skali na całej swojej długości.
Generalnie zapowiedzi Pani Premier są zgodne z moimi skromnymi oczekiwaniami. Usłyszeliśmy parę zapowiedzi działań, na których przedsiębiorcom zależy.
Wczorajsze wyniki posiedzenia ECB w żaden sposób nie zaskoczyły. Jednak wobec rozbudzonych oczekiwań to wystarczyło, żeby kurs EUR/USD odbił w górę. Pytanie, czy dzisiejsze dane dadzą mu kolejnego kopa i przesądzą o trwalszym wzrostowym odbiciu?
Warto zwrócić uwagę na techniczną sytuację na indeksie S&P500. Wczorajsza sesja otworzyła się luką spadkowa na poziomie 1967. W trakcie sesji obserwowaliśmy wysoką zmienność. Indeks przebił dwa wsparcia wynikające z chmury Ichimoku: linię span A na poziomie 1961 oraz silniejsze wsparcie, span B, na poziomie 1949 punktów.
