Komentarze ekspertów
FI-Spread PL10Y/DE10Y powrócił do poziomów z czerwca 2013. Dług czeka na inflację
We wtorek obserwowaliśmy niewielkie wzrosty rentowności na rynkach bazowych. Wyższe niż dzień wcześniej dochodowości były zasługą poprawy klimatu na giełdach w Europie oraz lepszych niż oczekiwano wyników produkcji przemysłowej we Włoszech i Wielkiej Brytanii. Konsekwencją tego było przesunięcie w górę krzywej dochodowości amerykańskich papierów skarbowych o 3-4 pb. w segmencie 5-10Y oraz o 2 pb. w segmencie 2Y. Podobnej skali ruch miał miejsce na krzywej niemieckich skarbówek. Wzrostom rentowności towarzyszyły spadki cen 5Y USD CDS dla krajów południa Europy.
Eksperci nawet w najbardziej pesymistycznych przewidywaniach nie spodziewali się, że deklaracje o chęci pozostania w OFE złoży tak niewiele osób. Po kwietniu i maju, czyli na półmetku okresu, w którym takie oświadczenia można składać, zrobiło to zaledwie ok. 1 proc. uprawnionych do tego osób.
Wtorek był drugim dniem realizacji zeszłotygodniowych zysków na złotym i polskim długu. Zarówno na gruncie analizy technicznej, jak i fundamentalnej, proces ten należy kwalifikować tylko i wyłącznie jako ruch korekcyjny. To oznacza, że złoty będzie dalej się umacniał, a rentowność polskich obligacji będzie kontynuowała spadki.
Temat nowej relacji banków z klientami jest kluczowym zagadnieniem z punktu widzenia banków ponieważ dotyczy ich strategicznego zasobu, jakim jest klient oraz wiedza o nim.
Dziś kolejny dzień bez istotnych publikacji i wydarzeń makroekonomicznych.
Wczoraj i dziś złoty koryguje swoje zeszłotygodniowe umocnienie, które wywindowało go do kilkumiesięcznych ekstremów. Korekta może przedłużyć się na kolejne dni, ale w perspektywie najbliższych tygodni i miesięcy trzeba się liczyć z jego umocnieniem. Szczególnie do euro i szwajcarskiego franka.
Na rynku stopy procentowej początek tygodnia przyniósł stabilizację notowań i to mimo wyraźnego wzrostu aktywności przedstawicieli RPP.
Choć obserwując bieżącą sytuację na warszawskiej giełdzie trudno w to uwierzyć, wciąż jesteśmy w fazie hossy. Zdecydowanie przeważają też przesłanki przemawiające za możliwością jej kontynuacji. Nie widać fundamentalnych powodów, zagrażających temu pozytywnemu scenariuszowi, ale trzeba się liczyć z ryzykiem wystąpienia głębszej korekty spadkowej na głównych giełdach światowych.
Przedstawiamy komentarz tygodniowy – „Rynki Finansowe” autorstwa analityków biura maklerskiego BNP Paribas.
Komunikaty głównych banków centralnych kierowały zakresami wahań kursów w ubiegłym tygodniu. Europejski, angielski, australijski i kanadyjski – wszystkie te banki centralne spotkały się aby omówić politykę pieniężną. Decyzje banków były zgodne z oczekiwaniami rynków, ale na rynkach czuć niepewność odnośnie kolejnych oficjalnych komunikatów. Dane gospodarcze z USA oraz Chin wypadły na tyle dobrze, aby wesprzeć optymistyczne perspektywy dla globalnego wzrostu, przy czym jednocześnie ograniczyły potencjał wzrostowy dla walut „save haven” takich jak jen i frank szwajcarski.
Koniec tygodnia przyniósł powrót do spadków dochodowości niemieckich papierów skarbowych w segmencie 5-10Y i symboliczne wzrosty w segmencie 2Y.
Już pięć banków oferuje co najmniej 4 proc. w skali roku na trzymiesięcznych depozytach. Są to jednak propozycje o bardzo ograniczonej dostępności.
