Cztery lata pomocy dla frankowiczów
Historia pomocy dla frankowych kredytobiorców zasłużyła zdecydowanie na tytuł „Neverending story”
Historia pomocy dla frankowych kredytobiorców zasłużyła zdecydowanie na tytuł „Neverending story”
Krzysztof Kalicki wiceprzewodniczący Rady Nadzorczej Deutsche Bank Polska SA mówi dlaczego ceny usług bankowych muszą rosnąć i jakim zagrożeniem dla sektora bankowego oraz gospodarki może być orzeczenie TSUE w sprawie kredytów walutowych
Związek Banków Polskich w liście do premiera Mateusza Morawieckiego zwrócił się o przedstawienie uwag do opinii Rzecznika Generalnego Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości dotyczącej – jak piszą bankowcy – „wykładni przepisów dyrektywy 93/13/EWG w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich – i niebezpieczeństwa powielania przez Sądy Krajowe wadliwej z ekonomicznego punktu widzenia, a w konsekwencji zagrażającej stabilności systemu finansowego w Polsce interpretacji Rzecznika co do skutków uznania za abuzywne klauzuli indeksacji.”
31 tysięcy złotych – tylko tyle kosztowałby 30-letni kredyt złotowy gdyby w 2008 roku został zaciągnięty z oprocentowaniem w szwajcarskiej walucie. I nie są to wcale tylko teoretyczne wyliczenia, bo w wyniku orzeczenia Sądu Najwyższego jeden z „Frankowiczów” właśnie tego rodzaju kredyt posiada.
S&P Global Ratings zaprezentował aktualizację oceny ryzyka polskiego sektora bankowego (BICRA). S&P przeprowadza taką aktualizację co roku zarówno dla całej gospodarki, jak i szczególnie newralgicznych sektorów – bankowego i ubezpieczeniowego. Makroekonomia ma istotny wpływ na sytuację sektora bankowego. To, że od kilku lat utrzymuje się stabilny wzrost PKB jest jedną z przyczyn poprawy oceny stabilności polskich banków.
Konfederacja Lewiatan wystąpi do Komisji Europejskiej z informacją, iż prezydencki projekt tzw. ustawy frankowej zawiera pomoc publiczną i Polska powinna dokonać jego notyfikacji do Komisji. Z podobną informacją pracodawcy wystąpią również do odpowiednich organów państwowych.
Aż trzy czwarte Polaków jest przeciwnych jakiemukolwiek wsparciu dla frankowiczów, gdyby jego efektem miało być podniesienie opłat za usługi bankowe lub obniżenie jakości świadczonych usług, w tym również oprocentowania depozytów. Zdecydowany sprzeciw społeczny wzbudza również propozycja, by wsparcie uzależnione było od waluty, w jakiej zostało zaciągnięte zobowiązanie.
Z Michałem Sapotą, wiceprezesem zarządu Heritage Real Estate oraz współtwórcą HRE Think Tank, rozmawia Karol Jerzy Mórawski
Fundusz Wsparcia Kredytobiorców, o którym mowa w projekcie ustawy frankowej, może kosztować banki 2-3 mld zł rocznie. Koszty te znowu pokryją przede wszystkim posiadacze lokat. Tak było po wprowadzeniu podatku bankowego.
Część frankowiczów, gdyby mogło cofnąć czas, to pewnie wybrałoby kredyt w złotych. Zupełnie inaczej wygląda sytuacja tych, którzy zaciągnęli kredyt w euro. Z wyliczeń Expandera wynika, że suma zapłaconych dotychczas rat jest u nich od 3 000 zł nawet 61 000 zł niższa niż w przypadku, gdyby spłacali kredyt w polskiej walucie. W przypadku kredytów we frankach sytuacja jest bardziej skomplikowana.
Jak się zmieniał rynek mieszkaniowy w ciągu ostatnich 15 lat? – analiza Jerzego Ptaszyńskiego Dyrektora Działu Badań i Obsługi Rynku Nieruchomości Centrum AMRON, które właśnie obchodzi 15 lecie swojego istnienia.
Ustawa frankowa wprowadzi fundusz wsparcia kredytobiorców, który udzieli pomocy tym, którzy są w ciężkiej sytuacji finansowej. Pieniądze pomogą pokryć raty kredytów, ale trzeba pamiętać o tym, że jest to pożyczka i w przyszłości trzeba będzie ją spłacić.
W drugiej połowie lutego Sejmowa Komisja Finansów Publicznych przyjęła prezydencki projekt ustawy o pomocy dla frankowiczów. Tym samym najważniejsza z tegorocznych regulacji, które spędzają sen z powiek bankowcom jest na najlepszej drodze, by w połowie roku wejść w życie.
Prezydencki projekt ustawy frankowej zawiera pomoc publiczną i konieczne jest, aby Polska notyfikowała go (przekazała) do oceny Komisji Europejskiej zgodnie z prawem UE – uważa Konfederacja Lewiatan.
Coraz mniejsza liczba banków w Polsce ma zdolność do oferowania nowej puli kredytów. Ze strony banków dzieje się tak z powodów regulacyjnych, związanych z dyrektywami unijnymi i podatkiem bankowym. Procedowana w parlamencie ustawa o pomocy dla frankowiczów powiększy kłopoty.
Rozwiązania zawarte w ustawie frankowej mogą doprowadzić do pojawienia się w przyszłości roszczeń, głównie ze strony akcjonariuszy banków dotkniętych tymi regulacjami, ostrzegał na konferencji prasowej Jerzy Bańka, wiceprezes Związku Banków Polskich.
Rozwiązanie zawarte w prezydenckim projekcie ustawy frankowej obciążone są dużym ryzykiem niezgodności z prawem Unii Europejskiej, ale również z konstytucją, i zamiast rozwiązywać problem, mogą go potęgować.
Prezydencki projekt ustawy o wsparciu kredytobiorców (tych frankowych głównie) ma wejść w życie 1 lipca tego roku. Zgodnie z nim, ma powstać Fundusz Konwersji, zasilany składkami banków proporcjonalnymi do wielkości ich portfela kredytów frankowych.
Fundusz Wsparcia Kredytobiorców kosztować może banki około 2-3 mld złotych rocznie – wynika z szacunków Open Finance. Koszty te paradoksalnie pewnie znowu pokryją przede wszystkim posiadacze lokat.
Z przyjętego przez sejmową Komisję Finansów Publicznych prezydenckiego projektu ustawy frankowej, czyli o pomocy dla frankowiczów, nie są zadowoleni zarówno sami frankowicze, jak i banki, co jednak nie oznacza też, że projekt jest kompromisem.