Komentarze ekspertów
Czy banki powinny pomóc zadłużonym w helweckiej walucie?
Najbardziej gorące obecnie kwestie poruszane nie tylko w mediach ekonomicznych to niespotykanie wysoki kurs franka szwajcarskiego i konsekwencje wynikające z tego zjawiska. Najczęściej stawianym przez media pytaniem jest czy państwo, a w szczególności banki, powinny pomóc kredytobiorcom zadłużonym w tej walucie?
Wydarzenie tygodnia już za nami. Mowa tu o publikacji danych z amerykańskiego rynku pracy, które okazały się znakomite. I nie chodzi tu tylko od bieżące odczyty, ale także o rewizje poprzednich publikacji.
Według danych GUS-u, po 11 miesiącach 2014 r. eksport towarów osiągnął w Polsce wartość prawie 150,5 mld euro i był wyższy o 4,8 proc. w porównaniu z ubiegłym rokiem. W tym samym czasie import do Polski wzrósł o 5 proc., do poziomu 152,2 mld euro. Wraz z rozwojem międzynarodowego handlu, rosną potrzeby polskich firm w zakresie usług umożliwiających nieograniczony dostęp do rynku walutowego.
W piątek nastroje na rynkach globalnych będą kształtować przede wszystkim dane z amerykańskiego rynku pracy. Coraz mniej emocji natomiast powinna budzić Grecja.
Rentowności obligacji na rynkach bazowych rosły przez cały czwartek. Wyzwalaczem dla wzrostów stała się poranna publikacja danych o zamówieniach dla niemieckiego przemysłu.
Analiza wyników ostatniego Europejskiego Konsumenckiego Indeksu Zdrowia, który ocenia z perspektywy pacjenta systemy ochrony zdrowia w 36 krajach Europy, nie napawa optymizmem i każe zastanowić się nad przyczynami naszego spadku z 27 na 31 miejsce oraz generalnie przyczynami tak bardzo odległego miejsca w tym rankingu.
Dziś ok. 11.00 Komisja Europejska opublikuje prognozy makroekonomiczne. Poza tym, brak ważnych wydarzeń i publikacji makroekonomicznych. W centrum uwagi inwestorów może znajdować się problem Grecji.
Notowania pary EURUSD stabilizują się w rejonie 1,1370 po wczorajszym silnym tąpnięciu spowodowanym notką EBC.
Środa przyniosła dynamiczną korektę trzydniowej hossy na rynku ropy. Nerwowa reakcja Wall Street nie pozostawia wątpliwości, że inwestorzy się z tego nie ucieszyli. W spadku indeksów swój udział miała też szefowa Fed z Cleveland, oznajmiając że jej zdaniem stopy procentowe powinny wzrosnąć już w pierwszej połowie roku. Jeśli do tego dodamy wieczorną niespodziewaną informację o wstrzymaniu zasilania greckich banków przez EBC, trudno spodziewać się pomyślnego dla byków początku handlu.
Na wczorajszym posiedzeniu, zgodnie z rynkowym konsensusem, RPP nie zmieniła stóp procentowych. Zgodnie też z oczekiwaniami, zapowiedziała takie cięcie w marcu.
Odbicie po spadkach związanych z obniżeniem stóp procentowych w Australii widzimy na wykresie pary GBP/AUD. Po wybiciu górą z flagi wzrostowej strona popytowa stara się przełamać poziom fibo 61,8 oraz powrócić ponad linię trendu wzrostowego. Po jego przełamaniu ceną docelową będzie opór 1,9655.
Rada Polityki Pieniężnej po raz kolejny pozostawiła stopy procentowe na niezmienionym poziomie. Wciąż są one na rekordowo niskim poziomie, na którym znalazły się w październiku ubiegłego roku. Od tego czasu trochę zmieniło się w naszej gospodarce, a w otaczającym nas świecie zmiany są radykalne. Polityka pieniężna musi jednak uwzględniać nie tylko sytuację bieżącą, ale przede wszystkim długofalowe konsekwencje podejmowanych decyzji w wielu aspektach.
Rada Polityki Pieniężnej, zgodnie z oczekiwaniami, nie zmieniła stóp procentowych. Główną przyczyną pozostawienia stóp bez zmian było prawdopodobnie zwiększenie niepewności na rynku walutowym wynikające z upłynnienia franka szwajcarskiego wobec euro przez SNB, oraz związane z tym osłabienie złotego.
Już od ponad dwóch lat stopniowo maleje oprocentowanie kredytów hipotecznych w rodzimej walucie. Dziś miesięczna rata 30-letniego długu wynosi około 465 zł na każde pożyczone 100 tys. kapitału. W trzecim kwartale 2012 roku było to około 640 zł miesięcznie. Dalsze obniżki rat są bardzo prawdopodobne, choć dziś Rada Polityki Pieniężnej kazała na nie jeszcze poczekać.
Na kończącym się w środę dwudniowym posiedzeniu RPP podejmie decyzję w sprawie wysokości stóp procentowych. W bazowym scenariuszu zakładamy, że koszt pieniądza zostanie utrzymany na niezmienionym poziomie (najprawdopodobniej wciąż będzie brakowało jednego głosu za obniżką). Nie oznacza to jednak zakończenia cyklu luzowania polityki pieniężnej, ale raczej odsunięcie decyzji w czasie.
