TSUE: dostawcy usług płatniczych płatnika i odbiorcy mogą świadczyć usługę polecenia zapłaty

TSUE: dostawcy usług płatniczych płatnika i odbiorcy mogą świadczyć usługę polecenia zapłaty
Fot. stock.adobe. com / Robson90
W wyroku z 19 listopada 2026 roku w sprawie C-274/25, Alternative Payments UAB przeciwko Lietuvos bankas, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) doprecyzował zasady kwalifikowania usług płatniczych związanych z realizacją poleceń zapłaty. Orzeczenie potwierdza, że dostawcami usług polecenia zapłaty mogą być zarówno dostawca usług płatniczych płatnika, jak i dostawca usług płatniczych odbiorcy, pisze Piotr Gałązka.

Sprawa dotyczyła interpretacji przepisów dyrektywy PSD2 oraz rozporządzenia (UE) nr 260/2012 z 14 marca 2012 roku ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro.

Głównym zagadnieniem było rozgraniczenie trzech kategorii usług płatniczych: polecenia zapłaty (direct debit), acquiringu transakcji płatniczych oraz usługi inicjowania płatności (payment initiation services).

Polecenie zapłaty może być świadczone przez obu dostawców

Trybunał orzekł, że przepisy rozporządzenia nr 260/2012 oraz PSD2 należy interpretować w ten sposób, że w kontekście realizacji polecenia zapłaty za dostawców tej usługi należy uznać zarówno dostawcę usług płatniczych odbiorcy, jak i dostawcę usług płatniczych płatnika.

Oznacza to, że dostawca usług płatniczych odbiorcy może świadczyć usługę polecenia zapłaty również wtedy, gdy sam nie obciąża rachunku płatnika. Wystarczające jest, że przekazuje instrukcje dotyczące polecenia zapłaty i pobiera środki na podstawie upoważnień udzielonych przez płatników.

W konsekwencji świadczenie usługi polecenia zapłaty nie jest zastrzeżone wyłącznie dla dostawcy prowadzącego rachunek płatnika.

Rozgraniczenie polecenia zapłaty, acquiringu i inicjowania płatności

Trybunał odniósł się również do relacji pomiędzy trzema rodzajami usług płatniczych przewidzianych w PSD2. Podkreślił, że polecenie zapłaty nie może być traktowane jedynie jako techniczny sposób świadczenia usługi acquiringu.

Są to odrębne kategorie usług płatniczych, których nie należy ze sobą utożsamiać.

Podobnie samo gromadzenie i przechowywanie środków pieniężnych przez dostawcę w trakcie realizacji transakcji nie oznacza, że świadczy on usługę inicjowania płatności.

Istotnym elementem rozstrzygnięcia jest także perspektywa użytkownika usługi płatniczej. W przypadku polecenia zapłaty użytkownikiem jest płatnik, natomiast w przypadku acquiringu – akceptant, czyli odbiorca płatności.

Rozróżnienie to ma znaczenie dla stosowania przepisów PSD2 dotyczących ochrony użytkowników usług płatniczych.

Czytaj także: Sektor bankowy już wdraża rozwiązania zawarte w wyroku TSUE dotyczącym nieautoryzowanych transakcji płatniczych

Znaczenie wyroku TSUE dla rynku usług płatniczych

W wyroku dotyczącym działalności Alternative Payments UAB Trybunał potwierdził, że usługi świadczone przez tę spółkę należy kwalifikować jako usługi polecenia zapłaty w rozumieniu PSD2.

Jednocześnie dopuścił możliwość świadczenia tego rodzaju usług przez różnych dostawców usług płatniczych w odniesieniu do tego samego użytkownika.

Orzeczenie doprecyzowuje zatem zakres pojęcia usługi polecenia zapłaty oraz granice pomiędzy poszczególnymi kategoriami usług płatniczych.

Ma to znaczenie dla dostawców usług płatniczych, w szczególności w kontekście kwalifikowania modeli biznesowych obejmujących obsługę i realizację transakcji płatniczych oraz ustalania zakresu obowiązków regulacyjnych wynikających z PSD2 i rozporządzenia nr 260/2012.

Dr Piotr Gałązka - prawnik, adwokat, ekspert ds. Unii Europejskiej

Piotr Gałązka – doktor nauk prawnych, adwokat, ekspert ds. Unii Europejskiej. Pełni funkcję dyrektora Przedstawicielstwa Związku Banków Polskich w Brukseli, gdzie odpowiada za monitorowanie prac legislacyjnych UE.

Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego oraz Szkoły Prawa Brytyjskiego i Unii Europejskiej University of Cambridge i Uniwersytetu Warszawskiego. sekretarz Sądu Polubownego (Arbitrażowego) przy Związku Banków Polskich. Członek Komitetu Prawnego Europejskiej Federacji Bankowej. Członek Rady Interesariuszy Centrum Europejskiego Uniwersytetu Warszawskiego.

Źródło: Portal Finansowy BANK.pl