Trzy systemy, jeden obraz zagrożenia

– Przestępczość finansowa nie uznaje granic pomiędzy sektorami i segmentami rynku. Dlatego również nasza odpowiedź na nią musi te granice przekraczać – uważa prezes Związku Banków Polskich dr Tadeusz Białek. I dodaje, że choć bankowość, leasing i faktoring są różnymi segmentami rynku finansowego i mają inne modele biznesowe, inne procesy i inne rozwiązania służące przeciwdziałaniu nadużyciom, to w praktyce bardzo często obsługują tych samych przedsiębiorców, którzy z wielu stron są narażeni na działania oszustów.

Bankowość, leasing i faktoring dysponują różnymi informacjami o klientach, transakcjach i finansowanych aktywach. Problem pojawia się wówczas, gdy informacje te pozostają od siebie oddzielone i każdy z uczestników rynku widzi jedynie fragment szerszego mechanizmu.

– Granice pomiędzy naszymi segmentami istnieją w strukturach organizacyjnych i regulacyjnych. Dla przestępcy mają one znacznie mniejsze znaczenie. Fraud, który rozpoczyna się w jednym miejscu, może bardzo szybko przenieść się do kolejnego. Każdy podmiot osobno może widzieć prawdziwy, ale niepełny fragment obrazu. Każdy z tych fragmentów osobno może nie wystarczyć, aby odpowiednio wcześnie rozpoznać zagrożenie. Dopiero ich właściwe zestawienie może ujawnić mechanizm przestępczy. ­Dlatego uważam, że jednym z największych zasobów, jakim dysponujemy dziś, jest informacja – podkreślał dr Tadeusz Białek w trakcie debaty poświęconej transakcjom oszukańczym.

I było to jedno z najważniejszych przesłań spotkania z udziałem przedstawicieli bankowości, leasingu i faktoringu, które odbyło się z inicjatywy Związku Banków Polskich. Celem wydarzenia była wymiana doświadczeń i dobrych praktyk w przeciwdziałaniu fraudom, omówienie aktualnych zagrożeń oraz wskazanie obszarów, w których współpraca uczestników systemów SWOZ, SWIP i SWIFF może przynieść największe korzyści. To właśnie poszukiwanie praktycznych obszarów współdziałania w przeciwdziałaniu fraudom było jednym z głównych założeń spotkania.

SWOZ, SWIP i SWIFF – różne systemy, wspólny cel

Poszczególne segmenty stworzyły własne rozwiązania odpowiadające ich specyfice. Bankowość dysponuje Systemem Wczesnego Ostrzegania o Zagrożeniach – SWOZ, leasing rozwija System Wymiany Informacji o Przedmiotach – SWIP, natomiast faktoring korzysta z Systemu Wymiany Informacji Firm Faktoringowych – SWIFF.

Dr Tadeusz Białek wskazywał przy tym, że punktem wyjścia nie powinno być pytanie o technologię ani o budowę jednej wspólnej bazy. Najpierw trzeba określić, jakie zagrożenia banki, leasingodawcy i faktorzy mogą rozpoznać wspólnie, choć każdy z tych segmentów osobno widzi jedynie część obrazu. Kolejnym krokiem powinno być stopniowe przesuwanie ciężaru działań z analizy fraudu po fakcie w stronę jego wcześniejszego wykrywania i zapobiegania stratom.

– Ambicją naszej współpracy powinno być coraz częstsze zadawanie pytania: „Co może się wydarzyć i czy możemy temu zapobiec?”. Najbardziej wartościową informacją o fraudzie jest ta, która pozwala nie dopuścić do powstania straty. Dlatego proponuję, żebyśmy nie zaczynali naszej rozmowy od pytania: „Jaki system powinniśmy zbudować?”. Zacznijmy od pytania: „Jaki problem chcemy wspólnie rozwiązać?”. W tym kontekście SWOZ, SWIP i SWIFF mogą być nie tyle celem naszej dzisiejszej dyskusji, ile początkiem rozmowy o nowym wymiarze współpracy – podkreślił prezes ZBP.

Gospodarz spotkania szczególny nacisk położył na to, że przez ostatnie lata poszczególne środowiska wykonały ogromną pracę, tworząc rozwiązania pozwalające ...