PKO Bank Polski / PKO BP

Po pełnym wrażeń tygodniu czeka nas trochę odpoczynku, ale nie będzie to błogi spokój. Rynki finansowe będą trawić porcję wrażeń z pierwszych dni lipca, a przede wszystkim silny odczyt najważniejszej obecnie publikacji na globalnym rynku finansowym, czyli danych o zatrudnieniu w sektorze pozarolniczym (NFP). Nie ma szans na to, że Fed cofnie się z podróży w przyszłość, czyli w stronę bardziej konserwatywnej polityki monetarnej.

Poniedziałek na rynku walutowym rozpoczynamy w okolicach poziomów zamknięcia ubiegłego tygodnia. Kurs EUR/USD oscyluje więc blisko 1,28; zaś EUR/PLN 4,31. Wspólna waluta pozostaje pod presją publikowanych w ostatnich dniach danych z USA wyraźnie wskazujących na ożywienie na amerykańskim rynku pracy i w innych działach gospodarki, zwiększające prawdopodobieństwo szybszego zakończenia programu skupu aktywów przez Fed. Deprecjonująco na euro/dolara wpływają nadal też słowa prezesa EBC, w których M.Draghi nie wykluczył dalszego luzowania polityki monetarnej przez Europejski Bank Centralny.

No i mamy wakacje od posiedzeń i konferencji Rady Polityki Pieniężnej. Wygląda na to, że mamy również wakacje od zmian w polskiej polityce pieniężnej na dłużej. Tego zresztą oczekiwaliśmy.

Środa na światowych rynkach finansowych upłynęła w oczekiwaniu na publikacje z USA (przede wszystkim raport ADP i initial jobless claims) ważne z punktu widzenia decyzji Fed w kwestii rozpoczęcia procesu zacieśniania polityki monetarnej. Publikowane do południa informacje z Europy pozostały więc bez większego wpływu na stroje rynkowe.

Inwestorzy na rynku finansowym są w tym tygodniu uważni i uwrażliwieni na ryzyka drzemiące w globalnej sferze geopolitycznej tym bardziej, że najważniejsze punkty programu dopiero przed nami. Ujawniające się czynniki ryzyka w obliczu wygasającej płynności ze względu na jutrzejsze święto w USA, umocniły aktywa bezpieczne, generując lekki impuls wyprzedażowy na rynkach obarczonych wyższym ryzykiem.

Euro i złoty tracą przed kluczowymi wydarzeniami tego tygodnia. Na rynku głównej pary walutowej wspólna waluta pozostaje w budowanej od blisko tygodnia konsolidacji pomimo, że wtorkowa sesja przyniosła jego około procentowe osłabienie. Obraz techniczny rynku euro/dolara pozostaje jednak bez zmian, w obecnej chwili więcej przemawia już za ruchem w dół, w kierunku 1,28-1,29 USD. Pozostaje zatem czekać na silny impuls, który wyznaczy trend na rynku euro/dolara.

Biorąc pod uwagę zapisane w kalendarzu pozycje można oczekiwać, że przed nami tydzień pełen wrażeń. Praktycznie każdego dnia poznawać będziemy nowe dane makroekonomiczne, w międzyczasie wsłuchując się w komentarze prezesów banków centralnych obradujących w pierwszych dniach lipca. Zmienność na rynku FX będzie zatem duża, choć tydzień na szerokim rynku rozpoczął się bardzo spokojnie, lekkim umocnieniem euro wobec dolara.

Dane ze strefy euro ponownie popchnęły wzwyż krótkoterminowe stawki pieniężne na rynku EUR. Wczorajsza reakcja na rynku stanowiła zdrową odpowiedź na poprawę średnioterminowych perspektyw strefy euro i zdjęcia presji z polityki monetarnej EBC.

Pierwszy prawdziwy wakacyjny dzień oznacza, że przed nami publikacja serii PMI. Azjatycką serię mamy już za sobą, a w jej ramach odczyt PMI dla Chin w czerwcu. PMI w kraju środka uplasował się na poziomie 50,1, czyli poniżej majowego odczytu na poziomie 50,8. Z tytułu rosnących obaw o skalę odbicia w chińskiej gospodarce, warto  zwrócić uwagę na strukturę tego spadku Po stronie nowych zamówień trudno o optymizm. Wyjątkowo rozczarowują zamówienia eksportowe, których sub-indeks obniżył się do poziomu  47,7 (wobec 49,4 poprzednio).

W nowy tydzień wchodzimy ze starymi poziomami. Poniedziałek na rynku walutowym rozpoczął się bowiem w okolicach notowań z piątkowego zamknięcia. Tak więc, na rynku światowym kurs EUR/USD zastajemy lekko powyżej 1,30, USD/JPY przy 99,5 zaś EUR/CHF i GBP/USD odpowiednio na poziomach 1,23 i 1,52. Nic nie zapowiada też, by w najbliższym czasie sytuacja na rynku mogła ulec istotnej zmianie. Dolar nadal pozostawać będzie najchętniej kupowaną walutą przede wszystkim z racji silnych oczekiwań na zakończenie QE3 już w połowie przeszłego roku. Tym zaś na co najbardziej inwestorzy będą zwracali uwagę pozostaną dane makroekonomiczne z USA.

Jak ten czas szybko płynie. Znów mamy koniec tygodnia, miesiąca i na dodatek jeszcze kwartału. Podsumujmy wiec ten okres. Ostatnie pięć dni na rynku euro/dolara przeważała stabilizacja, znacząco nie zachwiana informacjami polityczno-gospodarczymi jakie w tym okresie docierały do inwestorów.

Strumień czy stan? Rynek w trakcie ostatnich kilkunastu dni udowadniał, że niczym jest komfort nawet przy ultra-wysokim stanie wody wobec szalonej podróży, która zapewnia silny strumień. Chodzi tu rzecz jasna o środki płynące z FOMC w postaci QE i reakcję rynku na „zagrożenie” ich stopniowej utraty. Obecnie sytuacja na rynku straciła nieco ze swojej „srogości”.

W czwartek na rynku głównej pary walutowej euro stabilizowało się lekko powyżej 1,30 USD. Lepsze dane o stopie bezrobocia z Niemiec (rewizja stopy bezrobocia za maj z 6,9% do 6,8% oraz stabilne bezrobocie w czerwcu na poziomie 6,8%) oraz wyższy od oczekiwań wskaźnik sentymentu gospodarczego w strefie euro (91,3 pkt w czerwcu wobec oczekiwań na poziomie 90,3 pkt) nie zdołały umocnić wspólnej waluty, która w dalszym ciągu najwyraźniej jest pod wpływem zeszłotygodniowej zapowiedzi Fed-u odnośnie terminarza wygaszania trzeciej rundy ekspansji ilościowej (QE3).

Dzień rozpoczął się wczoraj dla rynku spokojnie. Rynek obligacji czekał na „dodatkowe impulsy”. Dość neutralne było w trakcie sesji zachowanie złotego, choć polskie stopy i waluta załapały się na wolę optymizmu wynikającą z komunikacji Fed i danych makroekonomicznych. Niestety polski rynek akcji z kolei poszedł „bocznym torem” w stosunku do trasy, którą podążały wczoraj indeksy „reszty świata”, indeksy powędrowały w dół – rynek z ograniczonym optymizmem podszedł do inwestycji w Opolu, materializując to w istotnej przecenie akcji spółki PGE.

Wpływ opublikowanych rekomendacji rządowych w sprawie OFE nie miał wpływu na kwotowania rynkowe. Materiały naszego banku szczegółowo przedstawiają scenariusze dopuszczalnych przez rząd rozwiązań w OFE. Pozostaniemy absolutnie z dala krwawiących tytułów, które mrożą krew w żyłach, a skupiać się będziemy stopniowo na podstawowych czynnikach ryzyka, które mogłyby wynikać ze zmniejszenia puli rąk trzymających polski dług w swoich rękach.

Wczorajsza sesja na rynku była dużo spokojniejsza niż poprzednie. Rynek stopy zyskiwał podczas pierwszej połowy wtorkowej sesji na fali gołębich komentarzy „przyszłych” głosujących członków FOMC. Popołudniowe dane z amerykańskiej gospodarki potwierdziły, że ożywienie w USA trwa i utrzymuje się w mocy stanowisko prezesa Fed o nadchodzącym ograniczaniu stymulacji ilościowej gospodarki USA. Zamówienia na dobra trwałego użytku wzrosły w maju o 3,6% m/m wobec prognozy na poziomie 3,0% (głównie ze względu na odbicie w jednej z najbardziej zmiennych kategorii, czyli zamówieniach w sektorze lotniczym), sugerując dość dobry start II kwartału w amerykańskiej gospodarce. Ale na co warto zwrócić uwagę, to wzrost indeksu Conference Board do poziomu 81,4 pkt w czerwcu wobec oczekiwanego 75,2 pkt.

A we wtorek na czerwone niebo nadlatują gołębie i osładzają gorycz „normalizacji”.
Najważniejszy impuls rynkowy nadszedł tej nocy z Fed. Niegłosujący obecnie, ale z prawem głosu w przyszłości członkowie FOMC N.Kocherlakota oraz R.Fisher zdecydowali się skomentować tak ostatnią decyzję FOMC jak i reakcję rynku na mapę drogową Fed w strategii „taperingu” polityki ilościowej. Znamienne jest to, że obaj Ci członkowie nie byli, delikatnie mówiąc, zwolennikami wzmacniania siły oddziaływania Fed za pomocą stymulusu ilościowego jeszcze w 2011 roku. Co prawda, R.Fisher twardo stał po stronie normalizacji polityki monetarnej Fed wspierając „taperingu”, ale w jego ocenie reakcja rynku w poprzednim tygodniu była przesadzona.

Po okresie podwyższonych emocji w nowy tydzień weszliśmy bardzo spokojnie z kursami walut z piątkowego zamknięcia. Poniedziałek pozbawiony był publikacji makroekonomicznych ważnych w punktu widzenia Fed, stąd zapewne ta niewielka zaobserwowana zmienność. Przed południem poznaliśmy jedynie dane dotyczące niemieckiej gospodarki.

Ostatni tydzień zarówno miesiąca, jak i kwartału rozpoczynamy z notowaniami euro w okolicach 1,31 USD i 4,35 PLN. Nic się zatem nie zmieniło, rynki wciąż z niepokojem podchodzą do zapowiedzianego w zeszłym tygodniu prawdopodobnego planu zakończenia przez Fed programu skupu aktywów. Dolar nadal więc umacnia swoją pozycję, najsilniej tracą zaś aktywa rynków wschodzących, najbardziej wrażliwe na koniec dopływu taniego pieniądza zza Oceanu. Prezes B.Bernanke moment ograniczania QE uzależnił jednak od realizacji prognoz, w naszej ocenie dość ambitnych.