Miliony klientów w Paragwaju odciętych od oszczędności w Ueno Banku
Przestały działać aplikacje, karty i bankomaty instytucji obsługującej około 3 mln klientów, czyli blisko 60% dorosłych mieszkańców kraju.
Ueno zarządza także publicznymi pieniędzmi wartymi 800–850 mln dolarów. Około 380 mln dolarów ulokował tam państwowy Instytut Ubezpieczeń Społecznych (IPS), odpowiedzialny za emerytury i ochronę zdrowia.
Depozyty mają również państwowa energetyka ANDE oraz elektrownia Itaipú.
IPS zapewnia, że listopadowe emerytury zostaną wypłacone terminowo: środki na bieżące świadczenia przechowuje w innym banku. Nowego operatora wypłat trzeba jednak znaleźć dla około 32 tys. emerytów korzystających z Ueno.
Przyczyny rozpoczęcia procesu restrukturyzacji
Problemy narastały od czerwca. Nadzór wykrył kredyty dla przedsiębiorstw powiązanych z właścicielami, mimo że dokumentacja utrudniała ustalenie tych związków.
Analiza przepływów pieniężnych ujawniła nieprawidłowości, którym towarzyszyło pogorszenie płynności i braki w dokumentacji kredytowej. Ograniczenia finansowania podmiotów powiązanych mają zapobiegać wykorzystywaniu oszczędności klientów do przedsięwzięć właścicieli oraz nadmiernej koncentracji ryzyka.
Fundusz Gwarancji Depozytów chroni do 75 miesięcznych płac minimalnych na deponenta w jednej instytucji. Obecnie to 228,3 mln guarani, około 38 tys. dolarów. Limit obejmuje łącznie wszystkie rachunki osoby lub firmy.
Zapowiedziano pierwszą wypłatę do 10 mln guarani. Od należnej kwoty potrącane będą zobowiązania wobec Ueno, dlatego rzeczywiście otrzymana wypłata może być odpowiednio niższa od kwoty objętej gwarancją. Odzyskanie środków przekraczających gwarancję zależy od wyników restrukturyzacji.
Procedura obejmuje wycenę majątku oraz możliwość przeniesienia aktywów i zobowiązań do innych instytucji w konkurencyjnym postępowaniu. Do placówek skierowano około 120 pracowników banku centralnego. Priorytetem są drobni deponenci. Właściwe organy mają również zbadać odpowiedzialność zarządzających.
Polityczny wymiar kłopotów Ueno Banku dla Paragwaju
Kryzys ma także wymiar polityczny. Prezes banku centralnego Carlos Carvallo, wcześniej kierujący Financiera Ueno, przekształconą następnie w bank, złożył dymisję. Zapowiadał jednak, że pozostanie na stanowisku do czasu zakończenia całej interwencji. Według BCP wyłączał się z decyzji dotyczących tej instytucji.
Prezydent Santiago Peña do 2025 roku pozostawał partnerem biznesowym Grupo Vázquez, właściciela banku. Peña i Ueno zaprzeczają nadużyciom.
Nadzór zapewnia, że problemy nie oznaczają kryzysu całego systemu finansowego. Paragwaj liczy około 6,46 mln mieszkańców. Według MFW jego nominalny PKB wyniósł w 2025 roku 49,3 mld dolarów.
Kłopoty banku dotykają więc niewielkiej gospodarki, ale instytucji o masowym zasięgu.
Witold Gadomski, publicysta ekonomiczny, od ponad 20 lat pracujący w Gazecie Wyborczej. Autor książki o Leszku Balcerowiczu, współautor Kapitalizm. Fakty i iluzje.
Od 2020 roku współpracuje z portalem BANK.pl.
