Blogi

Piotr Radzewicz

główny ekonomista Kredyt Banku SA

W przypadku MŚP przyszłoroczna produkcja kredytów będzie w prostej linii wypadkową osłabienia popytu na ich produkty/usługi i ograniczenia dostępności kredytu bankowego. W przypadku obu czynników skala i czas ich trwania są niestety trudne do przewidzenia. Należy jednak liczyć się z tym, że w obliczu trwającej na rynku walki o depozyty i wobec trudności z uzyskaniem finansowania dla nowej akcji kredytowej z rynku, banki będą skłonne do utrzymywania podwyższonych marż i dalszego zaostrzenia kryteriów oceny ryzyka przez znaczną część 2009 r.

Rozmowa z Andrzejem Sadowskim, założycielem i wiceprezydentem Centrum im. Adama Smitha

Rekomendacja T stała się straszakiem dla rynku, w jakiś sposób przypominając dzieje rekomendacji S. Jednak ta pojawiła się w chwili, gdy rynek kredytowy działał na wysokich obrotach, a rekomendacja T jest znakiem czasów kryzysu.

Z przeprowadzonego badania spółek notowanych na warszawskiej giełdzie jednoznacznie wynika, że zabezpieczenie naturalne jest podstawowym sposobem na ograniczenie ekspozycji walutowej w przedsiębiorstwie. I nieraz jedynym. Determinuje ono stopień wykorzystania instrumentów pochodnych.

Bożena Graczyk,

partner w dziale Bankowości i Instytucji Finansowych KPMG

Genezy problemów, z jakimi borykają się polscy eksporterzy zawierający latem ubiegłego roku kontrakty opcyjnie, upatrywać należy w rekordowo niskich poziomach kursu złotego względem walut krajów, w których polscy przedsiębiorcy plasowali swoją sprzedaż. Pomimo rosnących wolumenów eksportu kurs złotego w lipcu i sierpniu zaczął sięgać poziomów, przy których opłacalność działalności stawała się wątpliwa.

Zawirowania na rynkach finansowych w ostatnich miesiącach pokazują, jak trudno jest zarządzać finansami przedsiębiorstwa w warunkach niestabilnego otoczenia. Zwłaszcza transakcjami walutowymi.

Niezwykła normalność. Brzmi nienaturalnie i prowokacyjnie. Ale chyba takie właśnie określenie, stanowiące przykład pozornej sprzeczności, najlepiej oddaje to, co obserwujemy obecnie w światowej gospodarce.

Rządowy „Plan stabilności i rozwoju” zakłada, jak wyjaśnia podtytuł dokumentu, wzmocnienie gospodarki Polski. I zabezpieczenie jej przed skutkami światowego kryzysu finansowego.

Od lat 80. ub. wieku około 120 krajów borykało się z mniej lub bardziej poważnymi kryzysami bankowymi. Najnowszy na pewno nie będzie ostatni. Są one bowiem immanentną cechą gospodarki rynkowej, niezależną od tego, czy państwo ingeruje w nią lub nie.

Świat muzułmański ma odpowiedź na bankowość konwencjonalną opartą na obrocie długami i kredytem. W obliczu klęski fi nansowej — zarówno państw, jak i światowych banków — fi nansiści coraz uważniej przyglądają się źródłom jej sukcesów. Te zaś opierają się na ścisłym kodeksie etycznym.

Niedawne oświadczenia prezesów PKO BP i Banku Pekao SA napawają co najmniej niepokojem. Twierdzą oni, ze może zabraknąć pieniędzy na prowadzenie akcji kredytowej. Nie jest to takie nierealne, w świetle braku dostępu do taniego pieniądza, które można by było przesunąć na „stronę aktywną”. Tym bardziej że era płacenia dużego procentu klientom indywidualnym stopniowo odchodzi do przeszłości, tylko nieliczne banki, szczególnie te mniejsze zdecydowały się utrzymać wysokie, sięgające 10 procent w skali rocznej oprocentowania depozytów.

2008 rok za nami. W końcu listopada odbył się IV Kongres Consumer Finance. W tym roku tłem i punktem odniesienia dla dwudniowej dyskusji ponad 200 uczestników – w tym doradców, ekspertów i managerów – znakomitych praktyków z rynku finansowego, był kryzys zaufania. Oczywiście – na rynku finansowym.

Jakie są perspektywy rozwoju zasad dobrej praktyki bankowej i innych kodeksów etycznych dla instytucji finansowych w dobie kryzysu? Co z głośnymi wytycznymi corporate governance?